Το βιβλίο στα χέρια και την άποψη της Βασιλικής:  «Κλειστό λόγω αγάπης»της Μαρίας Παπαδάκη

Γράφει η Βασιλική Μολφέση

 

Υπέροχο, γεμάτο ρομαντισμό και θάλασσα είναι το μυθιστόρημα της Μαρίας Παπαδάκη με τίτλο «Κλειστό λόγω αγάπης».

17327984_10203230888489938_1186107415_n

Με μια εξαιρετική πλοκή μπλέκονται οι ζωές δυο κοριτσιών της κοκκινομάλλας Ακριβής και της μαυρομάτας Ελπίδας στο σήμερα, ενώ η υπόθεση ξεκινά από τα χρόνια της Κατοχής όπου ένας Γερμανός αξιωματικός επίταξε το αρχοντικό της οικογένειας της γιαγιάς Ακριβής με τη μικρούλα τότε Νίκη , συνεχίζει με τον έρωτα της Νίκης με τον αντάρτη Μανόλη, το κυνηγητό, τη φυγή στην Αίγυπτο, τον αγώνα για επιβίωση και την αναγκαστική μετανάστευση στη Γερμανία για να γλυτώσουν το αιματοκύλισμα του εμφυλίου. Ο αναγνώστης μεταφέρεται στο χωριό της Ελπίδας και στο γάμο της με τον Γερμανό Μάρτιν, το ταξίδι μαζί του στη Γερμανία και τις περιπέτειές της εκεί, ώσπου φτάνει στα πανέμορφα Χανιά και συναντά την Ακριβή.

Έτσι γεννιέται μια δυνατή φιλία όπου οι δυο κοπέλες βρίσκονται να μεγαλώνουν μαζί τα παιδιά τους, να ζουν ήρεμα και να απολαμβάνουν τις βόλτες στην παλιά πόλη των Χανίων, στο Φάρο, αντικρίζοντας τη θάλασσα και αναπνέοντας μυρωδιές της Κρήτης ενώ αργότερα μυστικά κι ανατροπές θα αλλάξουν εντελώς τις ζωές τους.

Η Ελπίδα με τις δυσκολίες της, απομονωμένη από την οικογένεια της σε έναν φουρτουνιασμένο γάμο, βρέθηκε στο μηδέν από μια στραβοτιμονιά της ζωής, ένα τερτίπι της μοίρας , στάθηκε όμως τυχερή να συναντήσει στο δρόμο της ανθρώπους και να αναγνωρίσει την αξία της ανιδιοτέλειας, την υπεροχή της ψυχής, το ταλέντο που έχουν ορισμένοι να είναι Άνθρωποι.

Με δεσπόζουσα υπερβολικά θα έλεγα τη μορφή της πλανεύτρας κοκκινομάλλας και σμαραγδομάτας Μάγισσας της Αγοράς, της Ακριβής ο αναγνώστης απολαμβάνει ένα θαυμάσιο ταξίδι στη ζωή των δυο κοριτσιών, και ταυτόχρονα ένα ταξίδι στην Κρήτη και συγκεκριμένα στα πανέμορφα Χανιά, ακούγοντας την Κρητική ντοπιολαλιά, εισπνέοντας αρώματα και βότανα και απολαμβάνοντας τα κρητικά γλυκά και φαγητά. Ο Μίλτος, ο Σήφης, η Αννούλα, η Φωτεινούλα με την ταλαιπωρημένη ζωή, και η Φαίη είναι τα κυριότερα πρόσωπα της υπόθεσης που πλαισιώνουν τα δυο κορίτσια και καθένα κουβαλάει τη δική του ιστορία.

Ευχάριστη νότα στην υπόθεση είναι οι καταπληκτικές και γουστόζικες μαντινάδες του Σήφη που δίνει το δικό του ιδιαίτερο παρόν, διαχρονικό σαν τον έρωτά του.

Οι ζωντανοί διάλογοι άλλοτε με χιούμορ και έντονο κρητικό ταμπεραμέντο κι άλλοτε με συγκίνηση, αγάπη κι έρωτα καθώς και οι θαυμάσιες περιγραφές της συγγραφέα για τα μαγευτικά τοπία του νησιού συνθέτουν ένα υπέροχο μυθιστόρημα που διαβάζεται εύκολα και με ενδιαφέρον ως το τέλος.

Αισιόδοξο βιβλίο με υπέροχες ποιητικές εκφράσεις και πολλά καλολογικά στοιχεία που μας δείχνει πως «τα λάθη είναι μονοπάτια που πρέπει να τα διαβαίνουμε και οι αποτυχίες μας δυναμώνουν, ότι το μήλο και το φίδι υπάρχουν παντού και δεν πρέπει να αποφεύγουμε ούτε το ένα ούτε το άλλο και απλώς πρέπει να μάθουμε να χάνουμε τους παραδείσους μας με αξιοπρέπεια».

Επίσης «τα δάκρυα είναι το δώρο του Θεού για να ξορκίζουμε το κακό. Ένα ποτάμι είναι τα δάκρυα που παρασύρει τα σκουπίδια από την ψυχή μας και την καθαρίζει. Και τα ποτάμια δεν φέρνουν ποτέ πίσω ότι κουβαλάει η ορμή τους. Ξεβράζουν στη θάλασσα της λύτρωσης τους καημούς μας». Και φυσικά πως «ο έρωτας είναι κίνδυνος. Η ανταπόκριση στην αγάπη, τη φιλία, την αλήθεια, το δίκιο, το φιλότιμο είναι στεριές που δεν προσεγγίζονται εύκολα. Και η ζωή άδικη. Ο,τι της γουστάρει κάνει η αγύρτισσα».