Μια άγνωστη ιστορία: Ο… «Μεσσίας της Κρήτης» που έλεγε ότι ήταν ο Μωυσής και έπνιξε στη θάλασσα εκατοντάδες Εβραίους του νησιού!

 

Είναι μια ιστορία, γνωστή εδώ και αιώνες στους Εβραίους, καθώς καταγράφεται σε ιστορικά και εκκλησιαστικά κείμενα τους. Η πρώτη όμως αναφορά γίνεται από τον ιστορικό της χριστιανικής Εκκλησίας, Σωκράτη τον Σχολαστικό, που έζησε από το 380- 440 μ Χ. Είναι ο συγγραφέας της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, η οποία καλύπτει την παλαιοχριστιανική περίοδο κατά τη διάρκεια των ετών 305-439, με μια αναφορά στην Κρήτη του 430 μΧ.

Τότε, αναφέρει ο Σχολαστικός, υπήρξε μαζικός εκχριστιανισμός των Εβραίων που ζούσαν στην Κρήτη, οι οποίοι και αποτελούσαν μια αξιόλογη αριθμητικά και οικονομικά κοινότητα. Οι Εβραίοι στην Κρήτη είχαν εμφανιστεί αρκετούς αιώνες πριν, περίπου από τα Ελληνιστικά χρόνια, σχεδόν δηλαδή από το 300 πΧ.

Η αιτία αυτού του μαζικού εκχριστιανισμού δεν ήταν η επιρροή της νέας θρησκείας, αλλά ένας ψευτοπροφήτης που εμφανίστηκε εκείνα τα χρόνια στην Κρήτη και έπεισε τους Κρητικούς Εβραίους ότι ήταν ο Μωυσής που είχε οδηγήσει τους προγόνους τους στη γη της επαγγελίας! Και θα οδηγούσε και εκείνους στην Παλαιστίνη, αφού, όπως έκανε στο παρελθόν, θα άνοιγε δρόμο μέσα στη θάλασσα!

Ήταν η εποχή που οι Εβραίοι περίμεναν τον Μεσσία. Κι έτσι οι αναφορές του ψευδομεσσία έγιναν πιστευτές!

Επί σχεδόν ένα χρόνο, αναφέρει ο Σχολαστικός στο 7 βιβλίο της Εκκλησιαστικής Ιστορίας, γύριζε το νησί από τη μια άκρη στην άλλη και έπειθε τους Εβραίους να τον ακολουθήσουν. Τους έπεισε να αφήσουν τις ασχολίες, τα κτήματα και τις περιουσίες του, να πάρουν τις οικογένειές τους και να περπατήσουν μέσα από τη θάλασσα, όταν εκείνος θα διαχώριζε και πάλι τα νερά.

Ο Σωκράτης ο Σχολαστικός αναφέρει ότι οδήγησε μεγάλο πλήθος σε κάποιο κρητικό ακρωτήρι, χωρίς όμως να το προσδιορίζει, και κάλεσε τον κόσμο να αρχίσει να περπατά προς τη θάλασσα κι εκείνος θα άνοιγε το δρόμο.

Πολλοί άνθρωποι, μεγάλοι και μικροί, είτε σκοτώθηκαν πέφτοντας από τα βράχια, είτε πνίγηκαν στη θάλασσα. Ενώ άλλους τους έσωσαν ψαράδες και έμποροι που περνούσαν από την περιοχή.

Οι επιζήσαντες κυνήγησαν τον ψευτοπροφήτη, αλλά εκείνος ήταν άφαντος. Δεν τον ξανείδε κανείς, ούτε έμαθε για εκείνον ποτέ τίποτα. Τότε εκείνοι θεώρησαν ότι τους είχε εξαπατήσει ο ίδιος ο δαίμονας, ο οποίος πήρε ανθρώπινη μορφή για να τους εξαφανίσει!

Την ιστορία αναπαράγουν πολλοί Εβραίοι ιστορικοί, δεχόμενοι ότι συνέβη ως γεγονός. Υπάρχουν όμως διαφωνίες για το αν ο ψευδοπροφήτης ήταν Κρητικός Εβραίος από την Κρήτη ή από άλλη περιοχή. Κάποιοι προσδιορίζουν χρονικά την ιστορία μερικά χρόνια αργότερα, μέχρι το 448 μΧ., όμως εφόσον είναι πραγματική, δεν θα μπορούσε να την έχει διασώσει ο Σωκράτης, ο οποίος πέθανε το 440 μΧ.

Η Εκκλησιαστική Ιστορία έχει διασωθεί σε έκδοση του 1901, από τον Βολιώτη Ζωσιμά Εσφιγμενίτη. Όλα τα βιβλία εκδόθηκαν σε ένα τόμο 520 σελίδων, αντίτυπο του οποίου υπάρχει στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου Κρήτης.

Στο «Παγκόσμιον χρονικόν» ο Ιωάννης Νικίου,  χριστιανός επίσκοπος και χρονογράφος που έζησε τον 8ο αιώνα μ.Χ., κάνει αναφορά στα γεγονότα, υποστηρίζοντας ότι το όνομα του ψευτομεσσία ήταν «Fiskis» και πνίγηκε.

Η επίσημη ιστορία του Ισραήλ συμπεριλαμβάνει τον »Μωυσή της Κρήτης’ ως ένα από τους ψευτοπροφήτες που εμφανίστηκαν στην ιστορία.

http://www.candianews.gr/