Η ΑΛΟΗ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ : ΤΟ ΦΥΤΟ ΤΗΣ ΑΘΑΝΑΣΙΑΣ

Συχνά αποκαλείται «Φυτό Θαύμα». Οι χιλιάδες αναφορές για τις θεραπευτικές ιδιότητες της Aloe vera (Αλόη βέρα) στο πέρασμα των χρόνων δεν είναι κάτι τυχαίο. Την Aloe vera (Αλόη βέρα) χρησιμοποιούσαν, τουλάχιστον από το 3500 π.χ., για τις θεραπευτικές της ιδιότητες, αλλά και ως καλλυντικό για τη φροντίδα της γυναικείας ομορφιάς όλοι οι αρχαίοι πολιτισμοί: στην Ελλάδα, την Αίγυπτο, την Ινδία, το Μεξικό, την Ιαπωνία και την Κίνα. Υπάρχουν αναφορές για το φυτό ακόμη και στη Βίβλο. Πριν από 2.000 χρόνια, οι ‘Ελληνες επιστήμονες θεωρoύσαν την Aloe vera (Αλόη βέρα) ως την παγκόσμια «πανάκεια» (κατάλληλη για όλες τις θεραπείες). Για την ευεργετική δράση της έχουν γράψει, μεταξύ άλλων, ο Αριστοτέλης, ο Διοσκουρίδης και ο Πλίνιος ο Πρεσβύτερος.

Αποτέλεσμα εικόνας για Κρητική αλόη

Oι Αιγύπτιοι την αποκαλούσαν «φυτό της αθανασίας». Οι βασίλισσες της Αιγύπτου, Νεφερτίτη και Κλεοπάτρα, τη θεωρούσαν απαραίτητο στοιχείο της καθημερινής περιποίησης της ομορφιάς τους. Ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Χριστόφορος Κολόμβος τη χρησιμοποιούσαν στις πληγές των στρατιωτών τους για τις επουλωτικές της ιδιότητες.

Το όνομα aloe (Αλόη) προέρχεται από την αραβική λέξη ‘Alloeh’ που σημαίνει ‘γυαλιστερή πικρή ουσία’, ενώ vera στα λατινικά σημαίνει ‘αληθινή’. Η πρώτη αναφορά για την aloe (Αλόη) στην αγγλική γλώσσα εμφανίζεται to 1655 σε μία μετάφραση της ιατρικής πραγματείας του Διοσκουρίδη «De Materia Medica». Στις αρχές του 19ου αιώνα, η Aloe vera (Αλόη βέρα) χρησιμοποιούταν ως καθαρτικό φάρμακο στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά το ορόσημο ήταν τα μέσα της δεκαετίας του 1930, όταν τη χρησιμοποίησαν με επιτυχία στη θεραπεία των εγκαυμάτων από την έκθεση σε ακτίνες-Χ.

Αποτέλεσμα εικόνας για Κρητική αλόη

Η βοτανική ονομασία του είδους είναι Aloe vera (Αλόη βέρα) ή Aloe barbadensis Miller (από το όνομα του Σκωτσέζου βοτανολόγου Philip Miller και την παρουσία του φυτού στα νησιά Barbados). Ανήκει στο γένος της Aloe (Αλόη), στην υποοικογένεια των Asphodeloideae και στην οικογένεια των Xanthorrhoeaceae. Υπάρχουν περισσότερα από 500 είδη του γένους Aloe (Αλόη) αλλά το είδος Aloe barbadensis Miller είναι αυτό που έχει την πιο θρυλική ιατρική φήμη.

Είναι ένα θαμνώδες, σχεδόν άμισχο, πολυετές και ανθεκτικό στη ξηρασία φυτό, με σαρκώδη και ανοικτά πράσινα φύλλα (στο χρώμα του μπιζελιού) τα οποία έχουν μήκος 30-80 εκατοστών και σχήμα πλατύ και λογχοειδές με μικρά αγκάθια στις δύο στενές πλευρές τους. Τα φύλλα του νεαρού φυτού μπορεί να φέρουν λευκά στίγματα. Τα άνθη του είναι σωληνοειδή, χρώματος κίτρινου ανοικτού και έχουν μήκος 25-90 εκατοστών. Το φυτό έχει εμφανισιακά πολλές ομοιότητες με κάκτο. Φύεται κυρίως στις ζεστές και ξηρές περιοχές της Αφρικής, της Ασίας, της Ευρώπης και της Αμερικής.

Η Aloe vera (Αλόη βέρα) είναι το πλέον διαδεδομένο είδος παγκοσμίως για την παραγωγή gel και σκόνης εξαιτίας της ποιότητας των φύλλων της. Οι απόψεις για την καταγωγή της ποικίλουν. Οι επικρατέστερες αναφέρουν το Σουδάν και τη Βόρειο Αφρική. Σήμερα καλλιεργούνται περίπου 500.000 στρέμματα στο Μεξικό, τη Βενεζουέλα, την Κόστα Ρίκα, τη Γουατεμάλα, τη Δομηνικανή Δημοκρατία, την Αργεντινή, τη Βραζιλία, τις ΗΠΑ, τη Μαλαισία, την Ταϋλάνδη, την Ινδία, το Πακιστάν, την Αυστραλία και την Κίνα.

Στην Ελλάδα καλλιεργείται εντατικά από το 1995 σε μία έκταση 135 στρεμμάτων στα νότια παράλια της Κρήτης, στον Τσούτσουρο του Νομού Ηρακλείου και πρόσφατα από δεκάδες παραγωγούς και σε άλλα σημεία του νησιού

Η ποιότητα των προϊόντων της Aloe vera (Αλόη βέρα) εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη μέθοδο επεξεργασίας του φύλλου αλλά και από την καλλιέργεια του φυτού (κλιματικές συνθήκες, σύνθεση εδάφους, ορθός τρόπος συγκομιδής, ηλικία του φυτού).

πόσιμη αλόη

 

Περιέχει:

Βιταμίνες: Περιέχει βιταμίνες Α, C και Ε οι οποίες είναι αντιοξειδωτικές. Περιέχει ακόμα βιταμίνη Β1 (θειαμίνη), Β2 (ριβοφλαβίνη), φολικό οξύ, χολίνη, αλλά και ίχνη Β12.

Ένζυμα: Περιέχει 9 ένζυμα, αλιάση, αλκαλική φωσφατάση, αμυλάση, βραδυκινάση, καρβοξυπεπτιδάση, καταλάση, κελλουλάση, λιπάση και υπεροξειδάση. Η βραδυκινάση βοηθά να μειωθεί η υπερβολική φλεγμονή, όταν εφαρμόζεται στο δέρμα τοπικά, ενώ τα υπόλοιπα ένζυμα βοηθούν στη διάσπαση των σακχάρων και των λιπών.

Μέταλλα / Ιχνοστοιχεία: Περιέχει ασβέστιο, χρώμιο, χαλκό, σελήνιο, μαγνήσιο, μαγγάνιο, κάλιο, νάτριο και ψευδάργυρο. Η συγκέντρωση καλίου και χλωρίου είναι πολύ μεγαλύτερη στο gel της Aloe vera (Αλόη βέρα) σε σύγκριση με άλλα φυτικά προϊόντα, ενώ η περιεκτικότητα σε νάτριο είναι μικρότερη.

Σάκχαρα: Περιέχει μονοσακχαρίτες (γλυκόζη και φρουκτόζη) και πολυσακχαρίτες (γλυκομαννάνες και πολυμαννόζη). Οι πολυσακχαρίτες προέρχονται από το γλίσχρασμα του gel (το στρώμα της βλέννας που περιβάλλει το gel). Μία σημαντική γλυκομαννάνη είναι η ακεμαννάνη (aloverase). Κατά τον IASC (Διεθνές Επιστημονικό Συμβούλιο για την Aloe vera), μόνο το γνήσιο gel του είδους Aloe vera (Αλόη βέρα) περιέχει ακεμαννάνη. Πρόσφατες έρευνες αποκάλυψαν στο gel της Aloe vera (Αλόη βέρα) μία γλυκοπρωτεΐνη με αντιαλλεργικές ιδιότητες, η οποία ονομάζεται alprogen, καθώς και μία νέα αντιφλεγμονώδη ένωση, τη Γ-γλυκοσυλ-χρωμόνη.

Ανθρακινόνες: Περιέχει 12 ανθρακινόνες, οι οποίες είναι φαινολικές ενώσεις παραδοσιακά γνωστές για την καθαρτική τους δράση. Ανάμεσά τους, η αλοΐνη και η εμοδίνη είναι επίσης ισχυροί αντιβακτηριακοί, αναλγητικοί, και αντι-ιϊκοί παράγοντες.

Φυτικές στερόλες: Περιέχει 4 στεροειδή: χοληστερόλη, κομπεστερόλη, β-σιτοστερόλη και λουπεόλη. Όλες έχουν αντιφλεγμονώδη δράση ενώ η λουπεόλη διαθέτει επιπλέον αντισηπτικές και αναλγητικές ιδιότητες. Οι φυτικές στερόλες μειώνουν την «κακή χοληστερόλη στο αίμα.

Ορμόνες: Περιέχει αυξίνες και γιββεριλίνες οι οποίες συντελούν στην επούλωση των πληγών και έχουν αντιφλεγμονώδη δράση.

Αμινοοξέα: Περιέχει 20 από τα 22 αμινοξέα τα οποία χρειάζεται ο ανθρώπινος οργανισμός και 7 από τα 8 απαραίτητα αμινοξέα (αμινοξέα τα οποία δεν μπορεί να συνθέσει το σώμα μόνο του).

Σαλικυλικό οξύ: Πρόκειται για τη δραστική ουσία της ασπιρίνης με αναλγητικές, αντιφλεγμονώδεις και αντιβακτηριακές ιδιότητες.

Λιγνίνη: Μία αδρανή ουσία, η οποία, ως συστατικό σκευασμάτων για τοπική χρήση, ενισχύει τη διείσδυση των υπολοίπων συστατικών στο δέρμα.

Σαπωνίνες: Είναι οι ουσίες που αποτελούν περίπου το 3% του gel και χρησιμοποιούνται στον καθαρισμό του δέρματος, αλλά και για τις αντισηπτικές τους ιδιότητες.

Γαλακτικό Μαγνήσιο: Αποτρέπει το σχηματισμό ισταμίνης η οποία ευθύνεται για την έντονη φαγούρα και τον πόνο των αλλεργικών αντιδράσεων.

 

συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα

Τα ω-3 και ω-6 λιπαρά οξέα είναι σημαντικά συστατικά στις μεμβράνες των κυττάρων και πρόδρομες ενώσεις πολλών ουσιών στον οργανισμό, όπως ουσιών που εμπλέκονται στη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης και τη φλεγμονώδη απόκριση του οργανισμού. Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα ω-3 λιπαρά οξέα βοηθούν στην προστασία ενάντια στις καρδιαγγειακές παθήσεις και είναι γνωστά για τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις τους, οι οποίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις παραπάνω, αλλά και σε πολλές άλλες παθήσεις. Υπάρχει ένα συνεχώς αυξανόμενο ενδιαφέρον για τον ρόλο των ω-3 λιπαρών οξέων στην πρόληψη του σακχαρώδους διαβήτη και συγκεκριμένων τύπων καρκίνου. (πηγή Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Πληροφόρησης για τα Τρόφιμα (EUFIC))

https://xromonastiri.wordpress.