Το βιβλίο στα χέρια και την άποψη της Βασιλικής: «Η Αφροδίτη της Ανάφης» του Δημήτρη Κωνσταντάρα

 

  Γράφει η Βασιλική Μολφέση  

 

Ευαίσθητο, ανθρώπινο , γεμάτο εικόνες και συναισθήματα είναι το βιβλίο του Δημήτρη Κωνσταντάρα με τίτλο «Η Αφροδίτη της Ανάφης». «Ποιος είπε πως υπάρχουν ασήμαντοι άνθρωποι;» με αυτή τη φράση τελειώνει το μυθιστόρημα και δίνει τη σημαντικότητα κάθε ανθρώπινης ύπαρξης.

28721481_10204610401776908_1072834937_n

 

Ο συγγραφέας με δυνατή πένα και ζεστές, ευαίσθητες και όμορφες εικόνες ταξιδεύει τον αναγνώστη στην Αθήνα του 1930 και διηγείται τη ζωή της δικής του Αφροδίτης, με τα παιδικά της χρόνια στην εποχή της Κατοχής με τα μπλόκα, τους τσολιάδες και τους ταγματασφαλίτες, ένα παιδί από αυτά που μεγάλωσαν μες στο σκοτάδι με κόλλες στα παράθυρα. Η Αφροδίτη, όχι όμορφη σαν τη συνονόματη θεά, ούτε διάσημη, που γεννήθηκε στην προπολεμική Καισαριανή το 1930 ύστερα από μεγάλη περιπέτεια. Δεν έζησε στον Όλυμπο αλλά σε διάφορα σπίτια φτωχικά χωρίς παιχνίδια, δουλεύοντας για την επιβίωση.

Δεν παντρεύτηκε τον Ήφαιστο , κανέναν δεν παντρεύτηκε γιατί ήταν αλλιώτικη, όμως βιάστηκε από το μαυραγορίτη αφεντικό της κι έμεινε έγκυος από έναν αλήτη υπάλληλο μανάβικου, που ούτε την θυμήθηκε ποτέ και δεν γέννησε τον Έρωτα αλλά γέννησε την Ελένη. Αλλιώτικη κι αυτή κι άρρωστη, πονεμένη και δυστυχισμένη…

Η Αφροδίτη με μια ζωή γεμάτη περιπέτειες φτώχεια, ορφάνια, θλίψη, στενοχώριες, στερήσεις , μαρτύρια, απογοητεύσεις και κακομεταχείριση. Μια κακιά ζωή σε έναν κακό και αδιάφορο κόσμο που τη χτυπούσε άγρια όπου την έβρισκε, χωρίς αγάπη και ζεστασιά, χωρίς τον πραγματικό έρωτα, χωρίς την πραγματική οικογένεια.

Αυτή η κακία όμως δεν την έβαλε κάτω. Πάλεψε, στάθηκε άξια χωρίς να καταλαβαίνει και πολλά, με αξιοπρέπεια, εργατική και πρόθυμη, χωρίς φυσικά προσόντα, γεμάτη ελλείψεις και κενά, αγράμματη, σχεδόν εγκαταλελειμμένη, ξεχασμένη από Θεό κι ανθρώπους μόνο με τις δυνάμεις της και τις δυνάμεις των ελάχιστων καλών της φιλενάδων.

Πλούσιο βιβλίο σε παγκόσμια και ελληνικά ιστορικά και πολιτικά γεγονότα , καλλιτεχνικά δρώμενα αλλά και γνώσεις όπως οι ρετσινοκαλλιέργειες στα Μέγαρα, μια καλοκαιρινή εργασία που απασχολούσε πολλές οικογένειες που ασχολιόντουσαν με τη συλλογή και την κατεργασία της ρητίνης, μέχρι που ανακαλύφθηκε η συνθετική ρητίνη στη δεκαετία του 1970 και δίνοντας τις αλλαγές στις γειτονιές της πρωτεύουσας με την ανάπτυξη, μετά τα γεγονότα του 1974. Πόσες δυνάμεις τελικά κρύβει ο άνθρωπος;

Τόσες και η αλλιώτικη «Αφροδίτη» και περισσότερες ακόμα. «Κρύβει όμως και μυστικά. Μυστικά καλά θαμμένα μέσα σε διπλοκλειδωμένο σφραγισμένο σεντούκι που κανείς δεν βρίσκει τα κλειδιά». Ένα υπέροχο βιβλίο για τον Άνθρωπο, τον απλό άνθρωπο που έχει ευαισθησίες, συναισθήματα, δικαιώματα και υποχρεώσεις όπως όλοι μας, ευαίσθητο, γεμάτο αγάπη και κατανόηση για τον αλλιώτικο συνάνθρωπό του.