Το μυστήριο του γάμου και οι συμβολισμοί του

Ετοιμάζεστε να παντρευτείτε με θρησκευτικό γάμο. Γνωρίζετε τι συμβαίνει κατά τη διάρκεια του μυστηρίου; Τι συμβολίζουν οι βέρες, οι λαμπάδες, τα στέφανα; Ο γάμος δεν είναι ένα κοσμικό γεγονός, αλλά η ένωση δύο ανθρώπων σε ένα, με την ευλογία του Θεού.

Μάθετε παρακάτω τι συμβολίζει το κάθε τι στο μυστήριο του γάμου, ώστε να πάτε στην εκκλησία συνειδητά και όχι επειδή το απαιτεί το έθιμο.

Το φιλί του ζευγαριού

Όπως στην Αρχαία Ρώμη με φιλί σφραγιζόταν ένα συμβόλαιο, έτσι και στους γάμους το φιλί που δίνει το ζευγάρι στην εκκλησία, κατά κάποιον τρόπο, νομιμοποιεί το δέσιμο.

Η ουρά του νυφικού

Προέρχεται από τον Μεσαίωνα και το μήκος της προσδίδει την ανάλογη μεγαλοπρέπεια όπως στους βασιλικούς γάμους.

Το πέπλο

Το πέπλο συμβόλιζε την υποταγή και την προστασία από το κακό μάτι ή τα κακά πνεύματα. Αργότερα αποτέλεσε σύμβολο μετριοφροσύνης και αγνότητας. Παλαιότερα όταν οι γάμοι ήταν αποτέλεσμα προξενιών το πέπλο χρησίμευε στην αποτροπή του γαμπρού σε φυγή σε περίπτωση που η νύφη δεν ανταποκρίνονταν στις προσδοκίες του.

Η κόρη της Μάρθα Ουάσιγκτον, λέγεται ότι ήταν η πρώτη νύφη που φόρεσε πέπλο από λευκή δαντέλα που κάλυπτε το πρόσωπό της. Ο αρραβωνιαστικός της, της είχε κάνει κομπλιμέντο για την ομορφιά της, ενώ αυτή στεκόταν πίσω από μια λευκή δαντελένια κουρτίνα και έτσι το αποφάσισε!

Οι παράνυμφοι

Είναι οι αντιπρόσωποι του λαού του Θεού, της Εκκλησίας, και μάρτυρες στην υπόσχεση αγάπης και αφοσίωσης μεταξύ των δύο.  Οι παράνυμφοι πλαισιώνουν το ανδρόγυνο με την αγάπη τους.  Προσεύχονται κι αυτοί, για να έρθει η ευλογία του Θεού στο γάμο, αλλά και υπόσχονται, να στέκονται πάντοτε δίπλα στους νεόνυμφους και να τους στηρίζουν.

Οι λαμπάδες

Οι δύο λαμπάδες που πλαισιώνουν το ιερό τραπέζι με το Ευαγγέλιο, καίνε από την αρχή ως το τέλος του μυστηρίου. Συμβολίζουν τις πύρινες γλώσσες της Πεντηκοστής, καθώς και την κάθοδο του Αγίου Πνεύματος που δίνει Θεία Φώτιση στους νεόνυμφους.

Οι αρραβώνες

Η ακολουθία του αρραβώνα προηγείται της ακολουθίας του γάμου. Παλαιότερα, ο αρραβώνας ήταν υπόσχεση για γάμο και χρησίμευε για την προετοιμασία των μελλόνυμφων, δίνοντας τους την ευκαιρία να γνωριστούν και να αγαπήσουν ο ένας τον άλλο.  Πλέον, ο αρραβώνας είναι ακόμα μια ευχή και ευλογία της Εκκλησίας για τους μελλονύμφους.

Οι βέρες

Ο κύκλος είναι ένα σχήμα χωρίς αρχή μέση και τέλος και συμβολίζει την αιωνιότητα. Οι βέρες δείχνουν την αδιάκοπη αλυσίδα των γενεών μέσα από την αιώνια ένωση του ζευγαριού και συμβολίζουν την αιώνια αγάπη, τη δύναμη της σχέσης και την ένωση του άνδρα με την γυναίκα.

Τα δαχτυλίδια χρησιμοποιούνται από αρχαιοτάτων χρόνων, σαν σύμβολα της υπόσχεσης για γάμο, και συχνά τα συναντούμε στην Παλαιά Διαθήκη.  Εκτός όμως από τα σύμβολα του δεσμού μεταξύ των δύο, είναι και σύμβολα εξουσίας και τιμής.  Στην αρχαία εποχή, ο άνδρας, έδινε με το δακτυλίδι την εξουσία στη γυναίκα του, να άρχει μέσα στο σπίτι του. Οι βέρες είναι συνήθως χρυσές γιατί ο χρυσός σαν υλικό είναι άφθαρτο και καθαρό και ανόθευτο.

H ένωση των χεριών

Σε κάποιο σημείο της ακολουθίας ο ιερέας, προσευχόμενος για την ένωση τους, με ομοφροσύνη σε «σάρκα μία», ενώνει συμβολικά τα δεξιά χέρια του γαμπρού και της νύμφης.  Τα χέρια παραμένουν ενωμένα σε τη διάρκεια του μυστηρίου δείχνοντας την αιωνιότητα της ένωσης αυτής.  Από εκείνη τη στιγμή βρίσκονται σε αρμονία ψυχής και σώματος.

Τα στέφανα

Τα στέφανα είναι βασιλικά  σύμβολα. Με το γάμο δημιουργείται ένα νέο βασίλειο, το σπίτι και η οικογένεια του ζευγαριού. Ο ιερέας αφού ευλογήσει τα στέφανα πάνω στο ευαγγέλιο, κάνει το σημείο του σταυρού πάνω από τα κεφάλια τους και επικαλείται τον ίδιο τον Θεό, να τους στεφανώσει με δόξα και τιμή, στο νέο τους βασίλειο, όπου θα πρέπει να κυβερνήσουν με σύνεση, σοφία και δικαιοσύνη.

Τα στέφανα του γάμου, υπενθυμίζουν επίσης τα στέφανα των μαρτύρων, τονίζοντας τη μαρτυρική διάσταση της Χριστιανικής ζωής, και τις θυσίες που χρειάζεται να γίνουν μέσα στο γάμο. Συμβολίζουν το αιώνιο δέσιμο του ζευγαριού στη ζωή, γιʼ αυτό ο παπάς, συμβολικά μετά το τέλος του μυστηρίου, δένει τις κορδέλες των στεφάνων σφιχτά μαζί.

Το κοινό ποτήρι και το κρασί

Το κοινό ποτήρι και το κρασί είναι κατάλοιπο της εποχής εκείνης, κατά την οποία ο γάμος,γινόταν κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και οι νεόνυμφοι συμμετείχαν στη Θεία Ευχαριστία.

Ο άρτος και το κρασί, θεωρούνταν από την αρχαιότητα σαν βασικά στοιχεία της ζωής.  Ο άρτος τρέφει το σώμα, και το κρασί «ευφραίνει καρδίας».  Πίνουν από το ίδιο ποτήρι για πρώτη φορά σαν σύζυγοι οι νεόνυμφοι, για να επισφραγίσουν έτσι την αγάπη τους.

Η κοινή αυτή συμμετοχή τους στο ποτήρι συμβολίζει επίσης ότι από τώρα θα μοιράζονται τα πάντα στη ζωή, τόσο τις χαρές όσο και τις λύπες και θα σηκώνουν ο ένας το φορτίο του άλλου.  Από τώρα και στο εξής κανένας δεν είναι μόνος αλλά έχει τον άλλο δίπλα του.  Οι δύο έχουν γίνει ένα.

Ο χορός του Ησαΐα

Οι σύζυγοι κάνουν τα πρώτα τους βήματα στην καινούργια αρχή της ζωής τους οδηγούμενοι από την Εκκλησία, που αντιπροσωπεύεται από τον ιερέα.  Ο κύκλος συμβολίζει την τελειότητα και η κυκλική κίνηση την αιωνιότητα.

Το ρύζι με τα ροδοπέταλα

Συμβολίζουν το ρίζωμα του ζευγαριού, την καλοτυχία και τον ευτυχισμένο και ανθόσπαρτο βίο.

Οι καλεσμένοι

Η παρουσία άλλων Χριστιανών στο μυστήριο του γάμου έχει ως σκοπό την προσευχή για το νέο ζευγάρι.

Τα κουφέτα

Συμβολίζουν τις χαρές και τις λύπες του γάμου.Συμβολίζει επίσης τη γονιμότητα και τους διαδόχους που θα αποκτήσει το ζευγάρι. Ο αριθμός των κουφέτων είναι αδιαίρετος συμβολίζοντας πως το ζευγάρι θα μοιράζεται τα πάντα και θα παραμείνει αχώριστο.

Η τούρτα

Αποτελεί την επέκταση της συνήθειας των κουφέτων και αποτελεί σύμβολο γονιμότητας.

Ξεκίνησε από τους  Ρωμαίους που έσπαγαν έναν κουλούρι πάνω από το κεφάλι της νύφης.

Η πρώτη γαμήλια τούρτα στον κόσμο δημιουργήθηκε τον 17ο αιώνα, όταν ένας Γάλλος φούρναρης αποφάσισε να παγώσει μια στοίβα κουλουριών.

Η νυφική ανθοδέσμη

Η νυφική ανθοδέσμη συμβολίζει τη νεότητα και γονιμότητα του ζευγαριού, καθώς από τα άνθη βγαίνουν οι καρποί.

Στην Αρχαία Ρώμη οι νύφες κρατούσαν μπουκέτα από βότανα, συνήθως δεντρολίβανο που συμβόλιζε την πίστη, την γονιμότητα και έδιωχνε τα κακά πνεύματα. Στη Βικτοριανή εποχή η μόδα επέβαλε το τριαντάφυλλο, που αντιπροσωπεύει την αληθινή αγάπη.

Η νύφη πετάει το μπουκέτο της σε κάποια ανύπαντρη φίλη της για να έχει την τύχη με το μέρος της και να είναι η επόμενη που θα παντρευτεί.

 

Η ώρα η καλή!