Αντώνης Βούρλος: Από την οικοδομή στη σκηνή…

Συνέντευξη στη Ρίκη Ματαλλιωτάκη

 

Η περίπτωση του Αντώνη είναι απο εκείνες τις συγκεκριμένες όπου για μια ακόμα φορά αποδεικνύεται πως το «αηδόνι για να κελαηδήσει δεν χρειάζεται πτυχίο ωδείου…» Κι αυτό αρκεί να το καταλάβει κανείς βλέποντας ‘εστω και μόνο μια φορά τον άνθρωπο τούτο, τον άνθρωπο του μόχθου, πως μετουσιώνεται πάνω στη σκηνή… σαν να είναι γεννημένος πάνω στο σανίδι… ή μάλλον σαν να είναι γεννημένος για το σανίδι…

 Από την οικοδομή λοιπόν στη σκηνή: Πως προέκυψε αυτή η διαδρομή;
Η οικοδομή ταΐζει την οικογένειά μου.  Το θέατρο ταίζει την ψυχή μου. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να ζεις, το θέμα είναι το τι μπορείς να «Υπηρετήσεις». Την ευκαιρία μου την έδωσε η Θεατρική Σκηνή Ηρακλείου και ο κ. Μανιάς Μάνος καταξιωμένος εδώ και πολλά χρόνια στα θεατρικά δρώμενα του Ηρακλείου.

2
 «Τι λέει» μέσα σου ο χώρος του θεάτρου, γιατί δεν μπορεί κάτι πρέπει να λέει σίγουρα.
Ο χώρος του θεάτρου είναι σαν ένας φορτιστής για την ψυχή μου. Το θέατρο σε κάνει εκτός από την προσωπική σου ζωή να έχεις και μια άλλη ζωή, γι’ αυτό και είναι ευτυχία. Θεωρώ όλους εμάς που ασχολούμαστε με το θέατρο είτε ερασιτεχνικά είτε επαγγελματικά προνομιούχους γιατί μπορούμε να ζούμε μέσα στο όνειρο και στα ιδανικά, όσο κι αν βασανιζόμαστε για να επιβιώσουμε στην πραγματική ζωή.
«Ενα από τα ωραία με την ηθοποιία είναι ότι σου επιτρέπει να ζεις τις ζωές των άλλων ανθρώπων χωρίς να χρειάζεται να πληρώσεις το τίμημα» -Robert De Niro-
Αισθάνεσαι τρακ την ώρα που ξεκινάς να παίζεις ή μετά απο τόσα χρόνια το ξεπέρασες πια;

3
Λίγο πριν βγω στην σκηνή αισθάνομαι μια απέραντη προσμονή και χαρά που δεν αναπληρώνεται με τίποτα. Κάθε φορά νοιώθω σαν να βγαίνω πρώτο ραντεβού. Με κυριεύει ένα δημιουργικό τρακ και μια μέθη κατακλύζει το κορμί μου.

4
 Θεατρο, σινεμά, ή τηλεόραση, ποιο είναι αυτό που καθορίζει την αξία του ηθοποιού;
Κατά την δική μου ταπεινή άποψη πιστεύω οτι το θέατρο καθορίζει την αξία του ηθοποιού γιατί η επαφή με το κοινό είναι άμεση, πρέπει να δώσεις τον καλύτερο σου εαυτό.
Στην σκηνή είσαι εκτεθειμένος στο λάθος ενώ στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο μπορείς να επαναλάβεις πολλές φορές μια σκηνή μέχρι την τελειότητα.

5
Διαθέτει αξιόλογα θεατρικά δρώμενα το Ηράκλειο, ισάξια εννοώ της πρωτεύουσας.
Πιστεύω ότι το Ηράκλειο δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από την πρωτεύουσα σε αξιόλογες θεατρικές παραστάσεις και αυτό άλλωστε το αποδεικνύει η 36χρονη πορεία της Θεατρικής Σκηνής Ηρακλείου με πολλά Πανελλήνια Βραβεία απο φεστιβάλ.

Φέτος για πρώτη φορά η Θεατρική Σκηνή Ηρακλείου οργανώνει το ΠΡΩΤΟ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟ ΘΕΑΤΡΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΗΡΑΚΛΕΙΟΥ ΤΟΝ ΜΑΙΟ. Θα έχουμε την τιμή να απολαύσουμε στην πόλη μας Θεατρικά Σχήματα από όλη την Ελλάδα.

6
 Με τόση κρίση και οικονομική ανέχεια γύρω μας, πιστεύεις ότι μπορούν να αντέξουν τα θεατρικά σχήματα της επαρχίας;
Ναι συμφωνώ ότι οι καιροί είναι δύσκολοι γι αυτό το αντίτυμο είναι ελάχιστο οπότε ΝΑΙ πιστεύω ότι πιο εύκολα στην επαρχία αντέχουν τα θεατρικά σχήματα κι αυτό το αποδεικνύει η προσέλευση του κόσμου κάθε φορά που έχουμε παράσταση

7
 Τι θα ήθελες να παίξεις, υπάρχει εννοώ κανένας ρόλος που ονειρεύεσαι να τον ενσαρκώσεις;

8
Σαν νέος ηθοποιός οι ρόλοι που έχω ερμηνεύσει είναι ελάχιστοι. Υπάρχουν τόσοι πολλοί ρόλοι που θα ήθελα να ερμηνεύσω γι’  αιτώ δεν θα σταθώ σε κάποιον συγκεκριμένο. Άλλωστε κάθε καινούργιος ρόλος είναι ένα ταξίδι στον ατελείωτο κόσμο του θεάτρου κι εγώ τρελαίνομαι για ταξίδια.
 Μίλησε μας για την παράσταση που παίζετε τώρα στο Ηράκλειο και που μπορεί να σας βρει το θεατρόφιλο κοινό

9
Η υπόθεση …στα γρήγορα:
Ο Ουίλιαμ δεν είναι άλλος από τον …Σαίξπηρ. Ο οποίος, ως γνωστόν, έγραψε το «Ρωμαίος και Ιουλιέτα». Το οποίο επιχειρεί να ανεβάσει ένας ερασιτεχνικός θίασος υπό την εποπτεία -ο Θεός να το κάνει- της Τασίας, της σκηνοθέτου (Στέλλα Κορνίλη), η οποία, λίγο ότι το γουστάρει, λίγο ότι θέλει να ηρεμήσει τα νεύρα της, τα …τσούζει λιγουλάκι.
Η Τασία έχει δώσει τον ρόλο της Ιουλιέτας στη Μιμή (Γεωργία Μαυρογιαννάκη), μια ντίβα (της κακιάς ώρας…) που νομίζει ότι το θέατρο είναι φτιαγμένο για το …ανάστημα της.
Η Μιμή είναι σε μόνιμη φαγωμάρα με το Μήτσο (Nίκος Μανιάς) τον «άρπα-κόλλα» μάστορα και (αργότερα σεβάσμιο ..πατέρα Λαυρέντιο), επειδή δεν ικανοποιεί τα καπρίτσια της (όχι απολύτως παράλογα…).
Την πιστή παραμάνα αναλαμβάνει η αναρχική τύπισσα Τζένη (Μαρίνα Στεφανάκη) η οποία έχει βαλθεί να βγάλει το επαναστατικό της πνεύμα ντε και καλά στην παράσταση…
Τη σιγοντάρει η, επίσης αναρχική, Τόνια (Κλεοπάτρα Βρετού) που είναι -και καλά- στα ηχητικά και φώτα, μόνο που είναι επίσης ο ορισμός του …»ό,τι να’ ναι»!
Κάπου μπαίνει στην παρέα και η Αλίκη (Κωνσταντίνα Αγγελίδη) για να κάνει την αφηγήτρια της ιστορίας, μόνο που και αυτή είναι …στον κόσμο της, αφού ο καλός της τόλμησε …να τη χωρίσει (ακριβώς τη μέρα της πρεμιέρας)
Η αγαθούλα Νόνικα -Μαρία Μαρκάκη- παίρνει το ρόλο της μάνας της Ιουλιέτας, κανείς όμως δεν περιμένει -παρότι εκείνη προειδοποιεί- ότι η μνήμη της και το μυαλό της φτάνουν το πολύ για να θυμάται το περιεχόμενο του κουτιού καλυντικών που πλασάρει…
Ο αγαπητικός της ο Αλέκος (Αντώνης Βούρλος) είναι ο ..πολυσουγιάς των ρόλων αφού «τα κάνει όλα και συμφέρει». Μόνο που τελευταία στιγμή ξεχνάει κάτι πολύ σημαντικό…
Κερασάκι στην τούρτα ο Μανώλης (Γιάννης Λαμπράκης), η προσωποποίηση της ηλιθιότητας και της ατσουμπαλιάς, πρέπει να κάνει το …Ρωμαίο.
Βραδιά πρεμιέρας, λίγο πριν την αυλαία σχεδόν τίποτα δεν είναι έτοιμο. Η καταστροφή είναι κοντά. Μαζί με ασταμάτητο γέλιο…
Θα μας βρείτε στην
Evans 83-85
Ηράκλειο Κρήτης