Γιώργος Φιλιππάκης. « Μας κυβερνά το Δ Γερμανικό Ράιχ»-«Τη σκυτάλη της εγκληματικότητας την κρατούν οι αλλοδαποί».

 

 

 

 Μετά το γεγονός της σύλληψης του αστυνομικού ρεπόρτερ Γιώργου Φιλιππάκη σκέφτηκα πως μια συζήτηση μαζί του, έστω και αν έγινε πριν απο λίγα χρόνια στο τότε Κρητικό περιοδικό ΣΤΙΓΜΕΣ, θα έχει ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον οπότε και την αναδημοσιεύω.

 

Συνέντευξη στη  Ρίκη Ματαλλιωτάκη

 

Η συζήτηση με ένα αστυνομικό ρεπόρτερ είναι πάντα άκρως ενδιαφέρουσα, ίσως επειδή ποτέ δεν μπορείς να γνωρίζεις εκ των προτέρων που θα σε οδηγήσει.

Έτσι ακριβώς συνέβη και με τη παρούσα συνέντευξη.

Χωρίς στημένες ερωτήσεις εκ μέρους μου, η συζήτηση ανάμεσα στη γράφουσα και τον αστυνομικό ρεπόρτερ Γιώργο Φιλιππάκη, ξεκίνησε, ως ήταν λογικό, από τη δουλειά του, που η ειδίκευση της  διαφέρει ασυζητητί από την υπόλοιπη δημοσιογραφία, και κατέληξε, που αλλού, στο θέμα της οικονομικής εξαθλίωσης που μαστίζει από κυβερνήσεως Γεωργίου Παπανδρέου και δώθε τη χώρα μας.

Με αλήθειες που καίνε, ο Γιώργος Φιλιππάκης μίλησε δίχως φόβο για τα πάντα:

Για την κατακόρυφη αύξηση της εγκληματικότητας, για την αθρόα εισβολή λαθρομεταναστών στη χώρα μας,  για την ανεργία, για τη κυβέρνηση Παπαδήμου, και γενικά για ότι απασχολεί τον κάθε, μα κάθε Έλληνα σήμερα.

 

Αστυνομικός  ρεπόρτερ. Ίσον;

Αστυνομικός  ρεπόρτερ ίσον τρέξιμο αφού αναγκαστικά πρέπει να λειτουργείς επί εικοσιτετραώρου βάσεως είτε η δουλειά σου είναι στην Αθήνα είτε είναι στην επαρχία. Σαφώς βέβαια, δεν το συζητάμε, ένα παραπάνω στην Αθήνα όπου η αυξημένη εγκληματικότητα, οι ληστείες, και τα χίλια δυο άλλα προβλήματα έχουν καταστεί πλέον καθημερινό φαινόμενο, χωρίς ωστόσο αυτό να σημαίνει πως και η επαρχία πάει πίσω αφού με την αποκέντρωση πάρα πολλοί κακοποιοί φεύγουν πια από τη πρωτεύουσα  και πάνε στις επαρχίες.

 

Με τι μορφή παρουσιάζεται σήμερα η εγκληματικότητα;

 

Η εγκληματικότητα, ίσως και πριν από μερικά χρόνια, θα μπορούσες να πεις πως διαρθρώνονταν  και από τις δυο πλευρές, δυστυχώς όμως σήμερα κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί  πως τη σκυτάλη της εγκληματικότητας την κρατούν οι αλλοδαποί.

Αλλοδαποί που έχουν σχέση με σύναψη συμβολαίων θανάτου, με δολοφονίες , με εγκλήματα  γύρω από εκμετάλλευση γυναικών, με διαρρήξεις , εκβιασμούς, άριστα οργανωμένες ληστείες  και γενικά το έγκλημα οργιάζει  με νέες μορφές, από τις πιο μεγάλες όπως αυτές που μόλις σας είπα, έως επιθέσεις στο δρόμο, σε γυναίκες κυρίως, για να τους αρπάξουν μια τσάντα ή την αλυσίδα που έχουν στο λαιμό .

Δυστυχώς…

 

Φοβηθήκατε ποτέ κατά τη διάρκεια  ενός ρεπορτάζ;

 

Προσωπικά όχι, δεν έχω νιώσει φόβο, παρότι ναι. Αρκετές φορές μας έχουν απειλήσει ή εκβιάσει ειδικά όταν γράφοντας πολλές φορές «φωτογραφίζουμε» οργανωμένα μέλη συμμοριών, όπως για παράδειγμα έγινε πρόσφατα με το κύκλωμα που έστηνε αγώνες ποδοσφαιρικές  και παράνομα στοιχήματα που προσπάθησαν να μας απειλήσουν.

 

Με βάση όλη αυτή  την αυξημένη αλλοδαπή εγκληματικότητα που  μόλις μου αναφέρατε,  συναινείτε  με την απόκτηση ιθαγένειας των αλλοδαπών;

 

Η εγκληματικότητα είπαμε, κι αυτό δεν σηκώνει αμφισβήτηση,  έχει σίγουρα άμεση σχέση με τους αλλοδαπούς, όχι όμως μόνο με τους αλλοδαπούς.

Η εγκληματικότητα αυξάνεται αλματωδώς  εξ αιτίας αυτής της τραγικής οικονομικής κατάστασης που ζει ο ελληνικός λαός τα τελευταία δύο χρόνια.

Αυξάνεται  από τις μειώσεις μισθών, από τις απολύσεις, από την ανεργία, από τα χίλια δυο προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι νέοι μας. Νέοι με διδακτορικά, με μάστερ, και δεν βρίσκουν δουλειά, επόμενο είναι  λοιπόν πως όταν κάποιος δεν βρίσκει δουλειά,  Έλληνας ή ξένος, θα πάει να κλέψει , να ληστέψει, προκειμένου να φάει  για να ζήσει.

Η πείνα είναι το βασικό στοιχείο έξαρσης  της εγκληματικότητας, η οικονομική εξαθλίωση, κι ας λέει το υπουργείο προστασίας το αντίθετο, τα στοιχεία το διαψεύδουν.

Για να φτάσουμε στο προκείμενο της ερώτησης σας όμως, όταν την δεκαετία του ’60, που έφευγαν οι Έλληνες μετανάστες στη Γερμανία,  κάποιος παρέβαινε το νόμο για δεύτερη φορά έχανε όχι μόνο τη δουλειά του αλλά αυτόματα  εκδιώκονταν και από τη χώρα άμεσα. Σε εμάς όμως όχι απλώς δεν συμβαίνει αυτό, αλλά αντίθετα, η ανεξέλεγκτη είσοδος που γίνεται στη χώρα μας με αφορμή την υπογραφή της συνθήκη του Δουβλίνου 2  έχει επιφέρει όλα αυτά τα προβλήματα. Θα μπορούσαν κάλλιστα  να μην είχαν υπογράψει  αυτή τη συνθήκη ούτως ώστε να μη δίδουν την δυνατότητα στους ξένους να εισέρχονται… εκεί είναι το πρόβλημα.

Και για να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους, με την ανεξέλεγκτη είσοδο αλλοδαπών που υπάρχει σήμερα κανείς λογικός άνθρωπος  δεν πρόκειται να συμφωνήσει, από εκεί κι έπειτα όμως,  αφού πλέον τους επέτρεψαν να μπουν,  ας μη ξεχνάμε πως υπάρχουν σήμερα αλλοδαποί δεύτερης γενιάς  που έχουν τελειώσει τα ελληνικά σχολεία,  που μιλούν την ελληνική, που  προσλαμβάνονται μέχρι και στις δημόσιες υπηρεσίες.

Υπάρχουν αυτή τη στιγμή Πακιστανοί- ένας είναι νομίζω-  οι οποίοι  υπηρετούν στην αστυνομία,  παιδιά από τη Σοβιετική ένωση  που έχουν μπει σε δημόσιες υπηρεσίες, δεν είναι δυνατόν αυτοί οι άνθρωποι να μην έχουν την ελληνική ιθαγένεια.

 

Μπορεί, για παράδειγμα, ένας Πακιστανός,  έστω και δεύτερης γενιάς, να υπηρετήσει κάτω από το κράτος της  ελληνικής σημαίας;

 Ας μη ξεχνάμε πως έλληνες δεύτερης γενιάς ήταν και οι αλβανοί της σπείρας με τα καλάσνικοφ που βίαζαν και λήστευαν πρόσφατα.

 

Οποιοσδήποτε κακοποιός παραβιάσει το νόμο πρέπει να διώκεται και να φυλακίζεται,  και όπως ήδη είπαμε,  σε περίπτωση που είναι αλλοδαπός, να διώκεται και από τη χώρα, όπως γίνονταν κάποτε με τους δικούς μας στη Γερμανία. Η ουσιαστική λύση του προβλήματος όμως είναι πως το κράτος πρέπει να δέχεται ένα ορισμένο αριθμό ξένων, από εκεί κι έπειτα κανένα.

 

 

Ισχύει το ποσοστό που ακούγεται 70% αλλοδαπή εγκληματικότητα έναντι τριάντα μόνο ελληνικής;

 

Δυστυχώς, τα  επίσημα στοιχεία που έχουμε εμείς στη διάθεση μας από την αστυνομία για ευνόητους λόγους δεν αναφέρουν ακριβή αριθμό.

Πάντως σε καμία περίπτωση η εγκληματικότητα που υπάρχει σήμερα δεν υπήρχε ποτέ άλλοτε τα προηγούμενα χρόνια.

Αυτή τη στιγμή, με τους αλλοδαπούς να φεύγουν με το πρόγραμμα του επαναπατρισμού εκατό και να μπαίνουν χίλιοι, με την ανεργία να χτυπά το 18% κι ως το 2012 οι καταγεγραμμένοι άνεργοι να υπολογίζονται στο ένα εκατομμύριο διακόσιες χιλιάδες- μιλάμε για συγκλονιστικά νούμερα – μοιραία ο άλλος θα καταλήξει σε κάποια μορφή εγκληματικότητας για να φάει.

Τα μέτρα της οικονομικής εξαθλίωσης που ψήφισε και η κυβέρνηση του Παπαδήμου μα  και η προηγούμενη  του Παπανδρέου, αυτό το μαύρο μέτωπο και παρακαλώ να το βάλετε όπως ακριβώς  σας το λέω, δεν εξυπηρετούν τίποτα και κανένα άλλο πέρα από τα συμφέροντα των τραπεζών και του διεθνούς νομισματικού ταμείου εξαθλιώνοντας τον κόσμο και ισοπεδώνοντας τη χώρα, αφού ουσιαστικά εκεί αποβλέπουν.

Σε μια τρομερή ανεργία, σε μια φοβερή φτώχεια και δυστυχία του κόσμου μόνο και μόνο για να ικανοποιηθούν οι ξένοι,  να αυξηθούν τα spread και να ικανοποιηθεί η Γερμανία και η Γαλλία, η Μέρκελ δηλαδη και ο Σαρκοζί.

Με πλήρη επίγνωση των όσων σας λέω, κι ευθύνη δική μου, αυτή τη στιγμή  έχει μπει στην Ελλάδα  και μας κυβερνά το Δ Γερμανικό Ράιχ, όχι βέβαια με όπλα αλλά με οικονομική υποδούλωση.

 

Πιστεύετε ότι μπορούμε να επανακάμψουμε;

Ας μη ξεχνάμε πως επί πρωθυπουργίας Σημίτη,  την εποχή  δηλαδή που δόθηκαν τα πλασματικά στοιχεία της στατιστικής αρχής, ο Παπαδήμος εργάζονταν στην ευρωπαϊκή κεντρική τράπεζα που εις εκ των στόχων της ήταν το σχέδιο αποδόμησης της Ελλάδας  και της ελληνικής κοινωνίας… και τώρα τον επανέφεραν για να αποτελειώσει ότι είχε ξεκινήσει ο Παπανδρέου.

Με ένα τέτοιο πρωθυπουργό λοιπόν περίπτωση επανάκαμψης δεν υπάρχει.

Ο μόνος τρόπος λοιπόν για επανάκαμψη είναι οι εκλογές, η Ελλάδα μπορεί να σωθεί μόνο με άμεσες εκλογές, κι απ’ ότι ξέρω οι αντιμνημονιακές δυνάμεις και στο Σύριζα  και στο ΚΚΕ τις  ζητούν συνέχεια, όπως και ο Σαμαράς  πριν βρεθεί στη κυβέρνηση και συνθηκολογήσει.

Αν δεν απατώμαι λοιπόν, μέχρι τις 18 Φεβρουαρίου θα πρέπει να γίνουν εκλογές, απ’ ότι βλέπω όμως ο Παπαδήμου και η παρέα του έχουν άλλα σχέδια.

Το ερώτημα μου ωστόσο είναι, αν πάλι βγει ένα αστικό κόμμα, όπως το ΠΑΣΟΚ ή η Ν.Δ, τι γίνεται; Γιατί, απ’ ότι ξέρω τουλάχιστον, και η Ν.Δ είναι δεμένη  χειροπόδαρα στο άρμα της Ευρωπαϊκής Ένωσης  και του Διεθνούς  Νομισματικού Ταμείου, ποτέ ο  Σαμαράς δεν βγήκε να πει κάτι εναντίον.

 

Φέρατε πρόσφατα στην επιφάνεια το σκάνδαλο της ΕΥΠ.

 

 

Εννοείται στο ρεπορτάζ των «ΕΠΙΚΑΙΡΩΝ»… ναι, αναφέραμε μάλιστα και

το όνομα του υποδιοικητή της ΕΥΠ, ενώ στο τεύχος  που κυκλοφορεί τώρα, ο διευθυντής, συνάδελφος κ.  Τρίψας αποκαλύπτει ένα απόρρητο  έγγραφο της ΕΥΠ της Κρήτης,  που εδρεύει στα Χανιά, όπου σε διάφορες, ιδίως πολιτικές συγκεντρώσεις,  που έγιναν προς το τέλος του 2010 οι διαδηλωτές παρακολουθούνταν από  πράκτορες της ΕΥΠ και οι κινήσεις τους καταγράφονταν. Βεβαίως εμείς  έχουμε δώσει πληροφορίες και στοιχεία εκεί που πρέπει.

 

 

 

Τι συμβαίνει όταν το κράτος συναντά το παρακράτος;

 

Έχω πολλές φορές  αρθρογραφήσει για τις συνέπειες αυτής της «συνάντησης».

Πρόσφατα μάλιστα υπέγραψα στα «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» ένα άρθρο όπου είχα αποκαλύψει το σχέδιο «ΧΡΥΣΗ ΠΎΛΗ»  που ήταν ένα σχέδιο της ΕΥΠ για ανθρώπους οι οποίοι καθοδηγούσαν τους κουκουλοφόρους έχοντας εντολή να δημιουργήσουν προβλήματα… αυτή είναι η σχέση  κράτους παρακράτους.

Φυσικά δεν ισχυρίζομαι πως οι κουκουλοφόροι είναι όλοι πράκτορες, αν θυμάστε όμως πρόσφατα η γενική Γραμματέας του ΚΚΕ κ.  Παπαρήγα μίλησε και στη τηλεόραση μα και στη Βουλή για αστυνομικούς οι οποίοι βγαίνουν από τα λεωφορεία τους και συμμετέχουν στις πορείες των κουκουλοφόρων  εναντίον του ΠΑΜΕ  ή εναντίον των πολιτών, ενώ στο θέμα αναφέρθηκε πάλι πρόσφατα με σχετικό ρεπορτάζ  ο Ριζοσπάστης.

 

 

Γιατί κατά τη γνώμη σας διαλύθηκε το κίνημα των αγανακτισμένων

 

Ήταν φυσικό επόμενο  αφού ήταν ένα σύνολο ανθρώπων  που ναι μεν πολύ καλά έκαναν και πήγαιναν, κι εγώ συμμετείχα ,  ωστόσο  ήταν ακαθοδήγητο.

Και κάθε τι ακαθοδήγητο δυστυχώς καταλήγει σε διάλυση.

 

 

Ποια είναι τα συναισθήματα σας για τη Κρήτη;

 

 

Δεν έχω γεννηθεί στη Κρήτη, από η Κρήτη, και συγκεκριμένα από το Ρέθυμνο,  είναι η καταγωγή μου, και βέβαια, δεν το συζητώ, αισθάνομαι  εκατό τοις εκατό Κρητικός.

Τη Κρήτη τη λατρεύω, εξάλλου ποιος δεν λατρεύει αυτό το τόσο διαφορετικό νησί… γιατί όντως η Κρήτη είναι ένας διαφορετικός από τους υπόλοιπους τόπους, και σε ότι αφορά τη  γεωφυσική του δομή και σύσταση, και σε ότι αφορά την αντίσταση του, και στην Γερμανική αλλά, αν θέλετε να πάμε πιο πίσω, και στην Οθωμανική εποχή, μα  και στους ανθρώπους του.

Οι Κρητικοί είναι άνθρωποι εντελώς διαφορετικοί από τους υπόλοιπους όσο κι αν αυτό ακούγεται περίεργο σε όποιον δεν τους γνωρίζει.

 

 

Μπορείτε να μου επισυνάψετε με δυο λόγια το βιογραφικό σας;

 

 

Εκ των πραγμάτων θα χρειαζόμουν περισσότερα από δυο λόγια για να το έκανα…

Λοιπόν, δυο φορές υποψήφιος βουλευτής  του ΚΚΕ, μέλος  του νέου διοικητικού συμβουλίου της ΕΣΥΕΑ, μέλος του  διοικητικού συμβούλιου του Συνδέσμου Φυλακισθέντων  Εξορισθέντων  αντιστασιακών περιόδου  67-74, πάνω απ’ όλα όμως δημοσιογράφος με τριάντα και πάνω αποστολές, από το  1980 και μετά  σε εμπόλεμες ζώνες.

Δεν θυμάμαι αυτή τη στιγμή να σας πω ακριβώς που και που έχω πάει, έχω βρεθεί όμως τουλάχιστον δεκατέσσερις φορές στα παλαιστινιακά εδάφη, έχω καλύψει το πόλεμο της Αλβανίας, της  Γιουγκοσλαβίας,  του Κόσσοβο, του  Σεράγεβο, του  Ιράκ,  του Αφγανιστάν,  το τσουνάμι στη Ταϋλάνδη, με τελευταία αποστολή το Φλεβάρη στη Λιβύη και λίγο πιο πριν στο Λίβανο, όπου πήρα συνέντευξη από τους αγωνιστές της Χεσμπολάκ για τα Επίκαιρα.