Νίκος Μάλεκ: «Ο Δερβίσης» και ο «φακίρης» της Κρήτης-Χορεύοντας πάνω σε καρφιά!

 

Συνέντευξη στη Ρίκη  Ματαλλιωτάκη

 

Έχει γεννηθεί στο Ηράκλειο της Κρήτης, το όνομα του είναι Νίκος Κοντογιάννης ωστόσο κανείς δεν τον γνωρίζει έτσι.

Όλοι τον γνωρίζουν ως Νίκος Μάλεκ –Δερβίσης- αφού εδώ και είκοσι χρόνια περίπου ασχολείται επαγγελματικά με τον κυκλικό χορό των Μουσουλμάνων μοναχών-Δερβίσηδων- που ως γνωστόν  χορεύουν περιστρεφόμενοι  γύρω από τον εαυτό στην προσπάθεια τους να ακουμπήσουν την έκσταση και μέσα από εκεί το θείο.

Ο « Δερβίσης» της Κρήτης λοιπόν ξεκίνησε να ασχολείται με το χορό από τα παιδικά του χρόνια, βάζοντας μπρος με τους παραδοσιακούς χορούς του τόπου μας, συνέχισε με Λάτιν και Ευρωπαϊκούς , έως που ένα ταξίδι στην μυστηριακή Αίγυπτο, στις αρχές του 1991 άλλαξε εντελώς τον προσανατολισμό του.

Μαγεύτηκε από τη κουλτούρα τούτης της χώρας κι αρχίζοντας έκτοτε να ασχολείται αποκλειστικά και μόνο με τους χορούς της, κατάφερε όχι μόνο να είναι o μοναδικός Έλληνας που καταφέρνει να στροβιλίζεται επί ώρες και να χορεύει  πάνω σε καρφιά, μα κι επιπλέον να γίνει ένα από τα έξη μέλη της ομάδας «Sultans of Rags», έξη καλύτερων  χορευτών σε όλο τον κόσμο δηλαδή  που ασχολούνται με τον oriental  χορό!

 

Από  Κρητικά, Λάτιν και Ευρωπαϊκά, σε οριεντάλ….πως έγινε αυτή η μεταστροφή και με τι τρόπο διδαχτήκατε  τους συγκεκριμένους χορούς που, από ότι λέγεται, για να τους χορέψει κανείς πρέπει να τους έχει μέσα στο αίμα του;

Η πρώτη φορά που είδα Δερβίση να χορεύει ήταν σε ένα ταξίδι μου, όπως σας είπα, στην Αίγυπτο το 1999 και όντως μαγεύτηκα. Προσπάθησα να πλησιάσω τότε κάποιους ντόπιους για να διδαχτώ το χορό αλλά οφείλω να ομολογήσω πως είναι λίγο κλειστά τα κυκλώματα και ειδικά σε ξένους, κι έτσι κανείς δεν στάθηκε πρόθυμος να το κάνει.

Έτσι, στο αμέσως επόμενο ταξίδι μου αποφάσισα να βιντεοσκοπήσω το χορό και όταν επέστρεψα στην Ελλάδα άρχισα να τον διδάσκομαι μόνος μου βλέποντας τον μέσα από το βίντεο. Μου πήρε αρκετό χρόνο έως ότου τον μάθω γιατί εκτός από το χορό του Δερβίση προσπαθούσα να  μάθω να χορεύω και το αντρικό οριεντάλ, αλλά με ενθάρρυνε η φοβερή  αποδοχή που αντίκριζα στα μάτια εκείνων που άρχιζαν να με βλέπουν εν καιρώ κι έτσι αυτό με βοήθησε να συνεχίσω όλο και περισσότερο. Είμαι αυτοδίδακτος λοιπόν  γεγονός που μου δίνει περισσότερη χαρά και ικανοποίηση.

Όσο για το άλλο  σκέλος της ερώτησης σας, εγώ τουλάχιστον δεν νομίζω ότι υπάρχει κάτι που αν θέλει κανείς δεν μπορεί να το κάνει…όλα είναι θέμα μυαλού και περισσότερο θέλησης…

maxresdefault

Μιλήσατε για αντρικό οριεντάλ…δεν είναι λίγο παρεξηγημένος εδώ  ο οριεντάλ χορός για τους άντρες;

Φοβάστε να πείτε πολύ; Οριεντάλ χορός όμως στις χώρες αυτές σημαίνει ότι για εμάς ο κρητικός χορός. Ένας διαχωρισμός δηλαδή που κάνουμε όταν θέλουμε να ξεχωρίσουμε τους κρητικούς χορούς από τους δημοτικούς χορούς της υπόλοιπης Ελλάδας ή από τους λαϊκούς χορούς. Χορεύονται λοιπόν οι Κρητικοί χοροί μόνο από γυναίκες; Όχι βέβαια….το ίδιο λοιπόν ισχύει  και για εκεί και το οριεντάλ,  δεν έχει καμιά απολύτως σχέση με τους κουνιστούς χορούς που λέμε εμείς εδώ , το τσιφτετέλι δηλαδή, ή έστω μόνο με το χορό της κοιλιάς. Φανταστείτε πως  μόνο στην Αίγυπτο υπάρχουν ογδόντα διαφορετικά ειδή οριεντάλ χωρίς να βάλουμε ούτε το Λίβανο,  ούτε τη Συρία ούτε τη Τυνησία.

Τι νιώθεις αλήθεια όταν χορεύεις τούτο το περίεργο χορό;        

Φοβερή ενέργεια! Είναι η μόνη λέξη που μπορώ να βρω για να χαρακτηρίσω αυτό που νιώθω….κι όσο κι αν ακούγεται περίεργο, νιώθω σαν να παίρνω ενέργεια και από ουρανό, και από γη, και από το σύμπαν ολόκληρο.

Πόση ώρα έχεις καταφέρει να στροβιλίστείς ;

Η τελευταία χρονομέτρηση που είχα κάνει ήταν μιάμιση ώρα.

Και δεν ζαλίζεσαι;

Όχι, γιατί εκείνη τη στιγμή δεν σκέπτομαι τίποτα, αδειάζω με  αυτοσυγκέντρωση  το κεφάλι μου και δεν σκέπτομαι τίποτα…..

Μου είπες επίσης πως χορεύεις πάνω σε καρφιά  όπως οι φακίρηδες της Ινδίας.

Ναι, αυτό προέκυψε  από ένα ταξίδι μου στις Ινδίες όπου είδα τους φακίρηδες να κάθονται πάνω στα καρφιά,  αναρωτήθηκα πως το κάνουν και πήρα την απόφαση να το κάνω. ’Έφτιαξα λοιπόν  μια σανίδα με καρφιά κι άρχισα να εξασκούμαι  με μια διαφορά όμως: Οι φακίρηδες απλά ξαπλώνουν πάνω σε καρφιά ενώ εγώ το έκανα λίγο πιο τολμηρό με το να χορεύω πάνω τους και όχι απλά να κάθομαι.

Δε πονάς;

Φυσικά και πονάω,  η αλήθεια πάντως είναι ότι τα καρφιά δε μπορούν να σε τρυπήσουν αφού το ένα είναι δίπλα στο άλλο και έτσι δημιουργείται μια επιφάνεια

σαν όταν πατάς πάνω σε άγρια βράχια που μπορεί μεν να πονάς αλλά δε τρυπιέσαι

Πόσο καιρό σου πήρε για να καταφέρεις να το μάθεις και πόση ώρα μπορείς να χορεύεις πάνω σε καρφιά

Μου πήρε γύρω στους έξη μήνες καθημερινής άσκησης και έχω χορέψει έως  και έξη  λεπτά, όσο κρατά ένα μεγάλο τραγούδι δηλαδή

Εκτός Κρήτης έχετε χορέψει;

Πάρα πολλές φορές!

Έχω χορέψει στο Βέλγιο , στο Κάιρο επανειλημμένα, Ολλανδία,  στη Γαλλία, στα Βρυξέλες, στη Τουρκία στο δήμο Κορίνθου, στα Γιάννενα, στην Αθήνα έχω παρουσιαστεί  σε τρία μεγάλα θέατρα, σε πολλές τηλεοπτικές εκπομπές καναλιών μεγάλου βεληνεκούς.