Τάνια Κέλλη- Βλατάκη: Δύο ζωές σε ένα σώμα

 

Συνεντευξη στη Ρικη Ματαλλιωτάκη

 



«Αγόρι… αγόρι», φώναζε ο πατέρας μου και καμάρωνε εκείνη την ημέρα. Στο σπίτι είχαν γιορτή! Δεν ξέρω γιατί όταν γεννιέται ένα αγόρι όλοι καμαρώνουν. Οι συγγενείς έδιναν συγχαρητήρια για το γιο. Λίγους μήνες μετά με βάφτισαν. Αντώνη! Άλλες εποχές εκείνες, άλλοι άνθρωποι, άλλα ήθη. Στη γειτονιά που μεγάλωσα τα αγόρια παίζαν μπάλα, πείραζαν τα κορίτσια και εκείνα έκλαιγαν, έπαιζαν ξύλο ακόμη και μεταξύ τους. Εγώ πάλι ένιωθα έξω από τα νερά μου. Δεν μου άρεσε η μπάλα, μου άρεσε όμως η παρέα των αγοριών. Με τα κορίτσια είχα φιλικές σχέσεις. Τους έφτιαχνα τα μαλλιά και κάναμε αστεία. «Δε βαριέσαι», έλεγε η μάνα μου όταν οι γειτόνισσες της έλεγαν υπονοούμενα για την… παράξενη συμπεριφορά μου, «απλώς ο Αντώνης μου έχει καλλιτεχνική φύση. Και τα αγαπάει από τώρα τα κορίτσια… Κοίτα πώς τις περιποιείται…». Η μάνα μου… ένα κομμάτι από χρυσάφι, ο θησαυρός μου! Πάντα δίπλα μου και στα εύκολα και στα δύσκολα, κι ας πικράθηκε από μένα. Το έβλεπα στη ματιά της, κάποιες στιγμές, εκείνο το δάκρυ που δεν έβγαινε, εκείνο το ανομολόγητο παράπονο, την ερώτηση: «Γιατί Αντώνη μου; Τι έφταιξε; Μήπως έκανα κάποιο λάθος;». Τίποτα δεν έφταιξε, όμως, έτσι γεννήθηκα, με αυτή τη μοίρα και βάδισα έως τα σήμερα ένα δύσκολο δρόμο. Γιατί έπρεπε μέχρι την εφηβεία μου να αποδείξω ότι ήμουν ένα αγόρι σαν όλα τ’ άλλα, αλλά δεν ήμουν… Ήμουν ένας «φυλακισμένος» άνθρωπος στο κορμί ενός αγοριού, που δεν ήξερε πώς να βγει από τη… «φυλακή» του.»

mg-8668

Το παραπάνω  απόσπασμα είναι η εισαγωγή ενός βιβλίου υπό έκδοση και νομίζω ότι υποκαθιστά πλήρως κάθε δικό μου πρόλογο, καθώς μέσα σ’ αυτές τις λίγες αράδες, η Τάνια Κέλλη-Βλατάκη, περιγράφει σαφέστατα όλα τα συναισθήματα «ενός σώματος παγιδευμένου μέσα σε δυο ζωές…»

 

Από πού κατάγεσαι Τάνια; 

Η μητέρα μου είναι Κρητικιά, Βλατάκη στο επίθετο, από το χωριό  Πλάτανος της Μεσσαράς, εγώ όμως έχω γεννηθεί στην Αθήνα, αν και βέβαια έχω ζήσει αρκετά στην Κρήτη, στο Ηράκλειο, όπου και έμεινα ενάμιση χρόνο σχεδόν για δουλειά.

Σε ποια ηλικία άρχισες να νιώθεις για πρώτη φορά πως ήσουν κάτι διαφορετικό, ή όπως πολύ σωστά λες στο βιβλίο σου, πως κουβαλούσες δυο ζωές μέσα σε ένα σώμα;

Από πολύ μικρή! Περίπου γύρω στα έξη μου πρέπει να ήταν, αν και βέβαια τότε δεν μπορούσα ακριβώς να εξηγήσω τι ήταν αυτό που ένιωθα γιατί βέβαια το ένιωθα και σαν κάτι πολύ αθώο. Μου άρεσε απλά να βρίσκομαι δίπλα σε συνομήλικα μου αγόρια, αλλά σ΄αυτήν την ηλικία βλέπεις, όλα είναι πολύ δυσδιάκριτα ακόμα. Μεγαλώνοντας σιγά-σιγά, κατάλαβα πως το συγκεκριμένο συναίσθημα αντί να μειώνεται αυξάνονταν, και στα δώδεκα μου πλέον ήμουν απολύτως σίγουρη για την φύση μου.

Πως αντιμετώπισαν οι οικείοι σου την διαφορετικότητα σου,  και βέβαια πως το αντιμετώπισες κι εσύ η ίδια πριν αποδεχτείς μέσα σου πως δεν ήσουν αγόρι αλλά κορίτσι;

Οι δικοί μου, έβλεπαν σιγά-σιγά πως το αγόρι που είχαν φέρει στον κόσμο είχε μια περίεργη συμπεριφορά, μια διχασμένη, αν θες, προσωπικότητα. Έβλεπαν πως του άρεσαν τα γυναικεία ρούχα, έβλεπαν πως είχε μια γυναικεία συμπεριφορά, αλλά όπως γράφω και στο βιβλίο, στην αρχή το απέδωσαν στην καλλιτεχνική μου φύση. Όταν περνώντας ο καιρός διαπίστωσαν πως η συμπεριφορά μου δεν είχε σχέση με την καλλιτεχνία, αντέδρασαν όπως θα αντιδρούσε ο κάθε γονιός, και το καταλαβαίνω, αρχίζοντας να με πηγαίνουν σε ψυχολόγους. Εγώ όμως ήξερα πως ήμουν καλά, και μέσα μου πια το είχα δεχτεί ότιμου άρεσαν τα αγόρια.

Έχεις κάνει αλλαγή φύλου Τάνια;

Ναι, έχω κάνει αλλά δεν θα ήθελα να μιλήσω περισσότερο για αλλαγές φύλου και χειρουργεία.

Σου έχει τύχει να γνωρίσεις ποτέ κάποιον άντρα χωρίς να ξέρει ποια είσαι ;

Όταν ήμουν πιο μικρή ναι, είχε συμβεί να γνωρίσω αγόρια που δεν ήξεραν τι είμαι, ή μάλλον τι είχα γεννηθεί. Όμως τότε, λόγω ηλικίας κι εγώ,  ήμουν τόσο τρελαμένη, που δεν τους άφηνα περιθώρια όταν το μάθαιναν για να δω τις αντιδράσεις τους, τους πέταγα πρώτη εγώ. Μεγαλώνοντας, άρχισα να ασχολούμαι με την τηλεόραση και γενικά με τον χώρο του θεάματος, κάποιοι με πλησίαζαν για να κάνουν απλώς το κομμάτι τους και να πουν τα έχω με την Τάνια την τρανσέξουαλ, κι αυτό είναι που με πειράζει πιο πολύ απ΄ όλα γιατί θέλω κοντά μου ένα άνθρωπο για μένα, για την ψυχή μου, και όχι για οτιδήποτε άλλο.

 Είχες λάβει μέρος στο reality «Ελλάδα έχεις ταλέντο». Γιατί πιστεύεις ότι σε απέρριψαν ενώ κατά γενική ομολογία ήσουν πολύ καλή;

Στο συγκεκριμένο reality δεν πήγα μόνη μου, ήθελαν απλώς να προκαλέσουν με την παρουσία μιας trans και φώναξαν εμένα. Μέχρι τελευταία στιγμή πάντως όλα έδειχναν ότι θα περάσω στην επόμενη φάση και όχι ότι θα με απορρίψει η ασχημομούρα η Ματίλδη. Αν το ήξερα βεβαίως και δεν θα πήγαινα αφού έχω καταφέρει αρκετά στο χώρο του θεάματος χωρίς να χρειαστεί να λάβω μέρος σε reality.

Μου είπες πως παρέμεινες για δουλειά ενάμιση χρόνο στην Κρητη.  Διαπίστωσε κάποια «ρατσιστική» αντιμετώπιση εκ μέρους των Κρητικών;

Εκ μέρους των ανδρών όχι, κάθε άλλο μάλιστα, το αντίθετο θα έλεγα, γι’ αυτό  και τους Κρητικούς τους θεωρώ άντρακλες με όλη την σημασία της λέξης. Έχω  διαπιστώσει πολύ καλά πως όταν θέλουν κάτι δεν κάνουν πίσω. Εκ μέρους των γυναικών όμως, αντιμετώπισα πολύ μεγάλο ρατσισμό, όχι όμως μόνο στην Κρήτη αλλά γενικότερα. Οι  γυναίκες δυστυχώς δεν αντέχουν να βλέπουν κάτι  πιο πάνω από αυτές, κάτι που να εντυπωσιάζει, αμέσως προσπαθούν να το μειώσουν, και χιλιάδες φορές έχω ακούσει την φράση «άντρας είναι, άντρας…άντρας γεννήθηκε.» Δεν λογαριάζω κανένα όμως και το μόνο που έχω να απαντήσω είναι, πως αν είχα γεννηθεί φυσιολογικά, αντί για άντρα θα με φώναζαν πουτάνα.

Είπες κάτι που υπερέχει. Πιστεύεις δηλαδή ότι μια trans υπερέχει απέναντι σε κάποια φυσιολογική γυναίκα;

Στο μυαλό ναι, δεν ξέρω να σου εξηγήσω που οφείλεται αυτό, αλλά στο μυαλό ναι, σαφέστατα υπερέχει και κατά πολύ μάλιστα.

 

Στο χώρο του θεάματος με τι ακριβώς ασχολείσαι Τάνια;

Είμαι show woman καθαρά και μόνο. Δεν κάνω ούτε κονσομασιόν, ούτε στριπτίζ, ούτε τίποτα άλλο, απεχθάνομαι μάλιστα να γδύνομαι μπροστά σε κόσμο, κι ένας λόγος που έφυγα από το Ηράκλειο μέσα σε μια εβδομάδα, την τελευταία φορά που ήρθα για να δουλέψω, είναι  ότι άλλη συμφωνία είχαμε κάνει και άλλα στην πορεία μου γύρευαν.

Πολλά έχουν ακουστεί για γκέι παρελάσεις και γκέι πάρτι που έγιναν ή θα γίνουν στην Αθήνα, με ένα μάλιστα εξ αυτών να θέλουν να του δώσουν το  όνομα του Γεωργίου Κολοκοτρώνη. Ποια είναι η δική σου η γνώμη για όλα αυτά Τάνια; Εσύ θα λάμβανες μέρος σε μια τέτοια εκδήλωση;

Όχι, εγώ δεν θα λάμβανα ποτέ μέρος σε μια τέτοια εκδήλωση για τον απλούστατο λόγο ότι εγώ θεωρώ πως δεν έχω να αποδείξω τίποτα και σε κανένα. Γιατί, κακά τα  ψέματα, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που λαμβάνουν μέρος θέλουν να αποδείξουν το αυτονόητο, αυτό που τους αφαιρούν οι άλλοι, και είναι αναφαίρετο δικαίωμα τους. Δεν είναι όμως δικαίωμα τους να διακωμωδούν εθνικά σύμβολα, και τον σεβασμό που απαιτείς δεν υπάρχει περίπτωση να τον κερδίσεις με τέτοιο τρόπο.

Στο κάτω κάτω, για να σε σεβαστούν οι άλλοι, πρέπει πάνω απ΄όλα να σεβαστείς εσύ ο ίδιος τον εαυτό σου.