Γραφείο συνοικεσίων το «INTERNET»

Της Ρίκης Ματαλλιωτάκη

 

Παλιές ασπρόμαυρες ταινίες, μη μου πείτε όχι, θα έχετε δει σίγουρα, οπότε δεν μπορεί παρά να θυμάστε εκείνη την ξεκαρδιστική κωμωδία με την ανεπανάληπτη «άσχημη» του ελληνικού κινηματογράφου, την Γεωργία Βασιλειάδου, που ενώ δηλώνει απλή νοικοκυρά ασκεί το επάγγελμα της ανεκδιήγητης προξενήτρας βάζοντας σκοπό της ζωής της να αποκαταστήσει όλους και όλες όσες έχουν απομείνει, ή κοντεύουν να απομείνουν, στο ράφι.

Αν δεν την έχετε δει πάντως σας συνιστώ να την δείτε, καθότι εκτός από το γέλιο που θα σας χαρίσει, θα σας μεταφέρει σε συνήθειες μιας εποχής εντελώς διαφορετικής από την σημερινή, δεν ισχυρίζομαι καλύτερες ή χειρότερες, λέω απλώς διαφορετικές, και που τέλος πάντων άλλοι κι όχι εσύ είχαν αναλάβει τον ρόλο του ψαξίματος για την αποκατάσταση σου -χα χα-.

Πέρασαν τα χρόνια όμως, η γραφική προξενήτρα μπήκε στο περιθώριο και την θέση της πήραν τα επίσημα γραφεία συνοικεσίων που άρχισαν να ξεφυτρώνουν παντού σαν μανιτάρια.

Επειδή όμως σ’ αυτήν τη ρημάδα τη ζωή όλα έρχονται και παρέρχονται, κάποτε την θέση των γραφείων ξεκίνησαν δειλά-δειλά να την αντικαθιστούν πολλά και διάφορα:Η αλληλογραφία μέσα από εφηβικά περιοδικά, για παράδειγμα, το «ζωντανό καμάκι» στους δρόμους μια και οι γυναίκες είχαν αλλάξει πλέον ριζικά από την εποχή που προσπαθούσε να τις «νοικοκυρέψει» η Γεωργία Βασιλειάδου, οι ειδικές καφετέριες συνευρέσεως μοναχικών ανθρώπων, οι στήλες γνωριμιών στις εφημερίδες, η αισχρότητα των γραμμών 090, ως που κάποια στιγμή, τσουπ, μπήκε κυριαρχικά στη ζωή όλων μας το διαδίκτυο.

Ωραίαααααααα!!! Αυτό ήταν, οι περίφημες σελίδες κοινωνικής δικτύωσης εκτόπισαν κάθε τι άλλο, αφού οι πάντες από κει κι έπειτα είχαν την δυνατότητα να συνομιλούν με τους πάντες ανέξοδα, από τον καναπέ του σπιτιού τους -που να τρέχεις τώρα στους δρόμους- και βέβαια να επιλέγουν μονάχοι τους, χωρίς μεσολαβητές, αυτόν που για τους ίδιους θεωρούν καταλληλότερο.

Τώρα πια δεν έχεις ανάγκη κανέναν απολύτως να εμπορευτεί την μοναξιά σου κι επιτέλους, το παιχνίδι όλο είναι στα χέρια σου, φτάνει μόνο να πατήσεις το κουμπάκι του υπολογιστή σου και να απευθυνθείς στο περίφημο, κι ανεξάντλητο από πελάτες πάσης φύσεως, «γραφείο συνοικεσίων το internet».

Έτσι τουλάχιστον νομίζεις, και πολύ καλά κάνεις βέβαια και νομίζεις, μια κι ως γνωστόν ουκ ολίγοι γάμοι κι άπειρες γνωριμίες και σχέσεις έχουν δημιουργηθεί με προξενήτρα πλέον το face, το twitter και όλα τέλος πάντων τα συναφή.

Επειδή όμως ως γνωστόν ένα νόμισμα έχει πάντα δύο όψεις, δεν θα ήταν διόλου άσχημο πριν ξεκινήσεις την αναζήτηση να έχεις κατά νου και την άλλη όψη, την κακή και την επικίνδυνη.

Ναι, ναι, την επικίνδυνη, αφού μην ξεχνάς πως ένας άνθρωπος πίσω από μια οθόνη μπορεί να πάρει όποιο πρόσωπο θέλει, κι εσύ να αναζητάς ένα ποιητή και να σου προκύψει π.χ. ένας νταλικέρης.

Να παίξει όποιο ρόλο επιλέξει κι εσύ να θαρρείς πως μιλάς με τον συμμαθητή σου, άντε τον συμφοιτητή σου, και στην απέναντι πλευρά μιας οθόνης που δεν μπορείς να ελέγξεις να ξεροσταλιάζει και να γλείφεται κοιτώντας τις φωτογραφίες σου ο παππούς σου.

Μπορεί ακόμα ο επίδοξος «γαμπρός» να αποκτήσει μέχρι και όσους πόντους ύψος θέλει

κι εσύ, όταν θα βρεθείς στο τετελεσμένο γεγονός της συνάντησης να τρίβεις τα μάτια σου με τον τάπα που σου παρουσιάστηκε κουνάμενος και λυγάμενος.

Άσε δε που ο έρωτας μπορεί να έρθει να σε συναντήσει από την άλλη άκρη του κόσμου κι όχι από τη γειτονιά σου ή το πολύ από την διπλανή σου πόλη… αυτό που το βάζεις;

Είσαι διατεθειμένη να τον ακολουθήσεις;

Γι’ αυτό λοιπόν πριν κάνεις το παραμικρό βήμα, σκέψου πως το internet δεν έχει το αγαθό πρόσωπο της προξενήτρας Γεωργίας Βασιλειάδου αλλά κι ένα άλλο σκληρό, πολύ σκληρό, που εσύ μπορεί να μην έχεις τις αντοχές ή την διάθεση να το αντιμετωπίσεις, οπότε καλύτερα θα ήταν να προλάβεις τις συνέπειες του παρά να τις θεραπεύεις.

Αν πάλι εμπιστεύεσαι τον εαυτό σου κάνε παιχνίδι ανοιχτά… στο κάτω –κάτω, η τύχη βοηθάει πάντα τους τολμηρούς.