Λεηλάτησαν στην Κατοχή τη χώρα και μετά τη… δάνεισαν για να ανορθωθεί οικονομικά!

Δεν είναι μόνο ευθύνη της Ελλάδας το χρέος, αποδεικνύουν τα αρχεία του Ράιχ 1941-44

 

Του Αλέκου Α. Ανδρικάκη

Τα αρχεία των Ναζί για την περίοδο 1941-44 αποδεικνύουν ότι τελικά δεν είναι μόνο ελληνικό πρόβλημα τα δάνεια που μας αναγκάζουν να πληρώσουμε σήμερα με το αίμα των Ελλήνων. Οι Γερμανοί άδειασαν τα ταμεία στην Κατοχή, αρπάζοντας για τις ανάγκες τους σχεδόν το σύνολο του κυκλοφορούντος νομίσματος και στη συνέχεια αρνήθηκαν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους, αφού οι ελληνικές ηγεσίες αποδείχτηκαν εξαιρετικά «συναινετικές». Αντί αυτού, μας δάνεισαν για να αντιμετωπίσουμε την καταστροφή της οικονομίας, που προκάλεσαν οι ίδιοι! Τα δάνεια αυτά πληρώνουμε σήμερα με τη νέα καταστροφή της χώρας και των ανθρώπων της…

Είναι υποχρέωση της Ελλάδας να πληρώνει τα έξοδα όχι μόνο του γερμανικού στρατού κατοχής, αλλά και των εκστρατειών στην ανατολική Μεσόγειο και τη Βόρειο Αφρική”, έγραφε ο Χίτλερ τον Σεπτέμβριο του 1942! Και θεωρούσε επίσης υποχρέωση της Ελλάδας να αντιμετωπίσει το δημοσιονομικό πρόβλημα που η χώρα του προκάλεσε! Θέση με την οποία διαφώνησε ο ίδιος Μουσολίνι, ενώ αντέδρασαν ακόμη κι ο κατοχικός «πρωθυπουργός» Τσολάκογλου και ο «υπουργός Οικονομικών» Γκοτζαμάνης!

Σήμερα η ηγεσία αντιδρά λιγότερο απ’ όσο ακόμη και ο «κυβερνήτης» της κατοχής, που παραιτήθηκε εξαιτίας της στάσης των Γερμανών στα δημοσιονομικά…Είναι πραγματικά μια ιστορία πολιτικής και ιστορικής τρέλας, ανηθικότητας και ανευθυνότητας.

Η Γερμανία που λεηλάτησε την Ελλάδα στη διάρκεια της Κατοχής, αρπάζοντας όχι μόνο τα χρήματα του δημόσιου ταμείου επί 4 χρόνια, αλλά και όλη την παραγωγή, κυρίως αγροτική, στην οποία στηριζόταν η οικονομία της Ελλάδας, κατέστρεψε το μεγαλύτερο μέρος της δημόσιας και ιδιωτικής υποδομής και φυσικά αφάνισε μεγάλο μέρος του πληθυσμού, εμφανίζεται σήμερα ο «σωτήρας» της χώρας, με πανάκριβα «δάνεια», τα οποία έχουν «εγγύηση» το αίμα του ελληνικού λαού και υποθηκεύουν το μέλλον του και τη δημόσια περιουσία.

Κι όλα αυτά εξαιτίας, απ’ τη μια, του θράσους της γερμανικής πλευράς, κι απ’ την άλλη της διαχρονικής πολιτικής ατολμίας και υποτέλειας των ελληνικών ηγεσιών, που φτάνει στο αποκορύφωμά της στις μέρες μας. Για να συνειδητοποιήσει κανείς την ευθύνη της γερμανικής πλευράς γι’ αυτό που σήμερα κατηγορούν η Γερμανία, η ΕΕ και το ΔΝΤ την Ελλάδα, για τον υπέρογκο δανεισμό των τελευταίων δεκαετιών, αρκεί να σημειώσουμε ένα και μόνο στοιχείο εξαρχής.

Η οικονομία της Ελλάδας καταστράφηκε σε τέτοιο βαθμό στη διάρκεια της γερμανικής κατοχής, ώστε για να λειτουργήσει στοιχειωδώς στη συνέχεια χρειάστηκε να υπάρξει δανεισμός που αντιστοιχούσε με 33 φορές το εθνικό εισόδημα του 1946! Και μάλιστα, ο δανεισμός αυτός ήλθε κυρίως από την ίδια την, αρχικά ονομαζόμενη, Δυτική Γερμανία και στη συνέχεια από την ενωμένη Γερμανία. Δηλαδή, αντί η Γερμανία να πληρώσει, ως όφειλε ως ηττημένη αλλά και ως η χώρα που δανειζόταν από τα ελληνικά ταμεία, συχνά ποσά σχεδόν ίσα με τη νομισματική κυκλοφορία, έκλεβε, κατέστρεφε τη μικρή και φτωχή ελληνική οικονομία, τελικά επέβαλε στην Ελλάδα να δανειστεί απ’ αυτήν δεσμεύοντας την οικονομία της χώρας.

Κι όταν η Ελλάδα δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της, την δάνειζε και πάλι, μέχρι να τη φτάσει σε αδιέξοδο. Και σήμερα, 70 χρόνια μετά την κατοχή και την καταστροφή της χώρας, έρχεται η Γερμανία ως τιμωρός μιας χώρας που κατέστρεψε, δεν την πλήρωσε, τη δέσμευσε και την έβαλε στο χέρι με τα δάνεια, να την ξανακατακτήσει οικονομικά επιβάλλοντας τις πιο βάρβαρες πολιτικές που έχουν εφαρμοστεί στον σύγχρονο κόσμο…

Φυσικά την υπόθεση του κατοχικού δανείου, των γερμανικών οφειλών στην Ελλάδα και των ελληνικών διεκδικήσεων έχει τεκμηριώσει με εξαιρετικό τρόπο ο πολιτειολόγος Τάσος Ηλιαδάκης με δύο από τα βιβλία του, αλλά και με σειρά άρθρων του στην «Πατρίδα».

Αυτή την ιστορία της πολιτικής και ιστορικής τρέλας, ανηθικότητας και ανευθυνότητας θα παρουσιάσουμε σήμερα, με στοιχεία που προέρχονται μέσα από τα ίδια τα γερμανικά αρχεία της κατοχής, μεγάλο μέρος των οποίων είχε αποκαλυφθεί σε μια μακρά έρευνα του δημοσιογράφου Βάσου Μαθιόπουλου, η οποία δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελευθερία» την άνοιξη του 1961. Τότε που το αίτημα των απόλυτα δικαιολογημένων ελληνικών αξιώσεων έναντι της Δυτικής Γερμανίας είχε συζητηθεί στο ελληνικό κοινοβούλιο και ακούστηκαν πραγματικά μεγάλες αλήθειες.

Όπως ότι η ελληνική πολιτική ηγεσία είχε ανέκαθεν έναν φόβο έναντι των Γερμανών! Όπως τονίστηκε από πολλούς βουλευτές, στη συνεδρίαση της 11ης Απριλίου 1961, όταν συζητούνται θέματα που αφορούν στη Γερμανία «μας πιάνει φόβος»! «Κάθε φοράν που εμφανίζεται κάποιο θέμα με την Γερμανίαν, μας καταλαμβάνει φοβία να πιστεύωμεν ότι αν χάσωμεν την Δυτική Γερμανίαν, η Ελλάς είναι χαμένη», έλεγε χαρακτηριστικά ο βουλευτής Ε. Σαββόπουλος. Και συμπλήρωνε:

«Και ενώ είναι αποδεδειγμένον ότι η Γερμανία μάς οφείλει μεγάλα ποσά, ημείς ερχόμεθα επαίται και ζητούμεν δάνεια από την Γερμανίαν»! Μεγάλη αλήθεια, που ισχύει και σήμερα, πολύ περισσότερο από το 1961…Στις 9 Απριλίου 2012 είχαμε παρουσιάσει μια έρευνά μας στα πρακτικά της δίκης των δοσίλογων πρωθυπουργών και υπουργών, αντλώντας τα στοιχεία της λεηλασίας της Ελλάδας από τις γερμανικές αρχές κατοχής. Είχαμε υπολογίσει τότε ότι μόνο από τα ελληνικά ταμεία, δηλαδή την Τράπεζα της Ελλάδος, τον κρατικό προϋπολογισμό και τα ταμεία των δήμων και άλλων οργανισμών που συγκροτούσαν νομικά πρόσωπα, οι κατοχικές δυνάμεις πήραν σε ρευστό χρήμα από 12.798.000 έως 13.328.000 χρυσές λίρες!

Το δικαστήριο, στην απόφασή του που εκδόθηκε στις 31 Μαΐου 1945, αναγνώρισε εκροές 9.097.000 χρυσών λιρών προς τους κατακτητές στο πλαίσιο του κατοχικού δανείου, ποσό στο οποίο δεν συμπεριλαμβάνεται σειρά άλλων αναλήψεων – κλοπών στην ουσία, τόσο από την Τράπεζα της Ελλάδος και σε βάρος του ελληνικού προϋπολογισμού, όσο και από τα ταμεία των δήμων και άλλων νομικών προσώπων.

Τα χρήματα αυτά πάρθηκαν για τις ανάγκες του στρατού κατοχής, στο όνομα της γερμανικής κυβέρνησης. Αλλά, όπως κατατέθηκε και στη δίκη των δοσίλογων πρωθυπουργών και υπουρ- γών, που εξελίχθηκε από τις 21 Φεβρουαρίου μέχρι τις 31 Μαΐου 1945, τελικά οι Γερμανοί εξυπηρέτησαν από τα προϊόντα και τα χρήματα της Ελλάδας όχι μόνο τις δυνάμεις τους που βρίσκονταν στη χώρα, και οι οποίες υπολογίστηκαν στις 40.000 άνδρες, αλλά συνολικά στρατό 1.500.000 ανθρώπων, στην ευρύτερη περιοχή και στην εκστρατεία στη Βόρειο Αφρική! Φυσικά, στη σημερινή μας έρευνα δεν αναφερόμαστε στις τεράστιες απώλειες σε ανθρώπους, που έφτασαν περίπου το 1,5 εκατομμύριο ψυχές στη διάρκεια της κατοχής, και φυσικά αυτό δεν «πληρώνεται»… Ούτε συμπεριλαμβάνουμε τις καταστροφές οικισμών και περιουσιών.

Για τις υλικές καταστροφές αυτής της μορφής, ήδη οι σύμμαχες χώρες του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου επιδίκασαν στην Ελλάδα επανορθώσεις ύψους 7,1 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ποσό το οποίο ουδέποτε πλήρωσε η Γερμανία…Πιο συγκεκριμένα, η λεηλασία των Γερμανών σε αριθμούς, όπως είχαν προκύψει από τα πρακτικά της δίκης το 1945, είχε ως εξής:-Από τις καταθέσεις εμφανίστηκε ότι από τα ταμεία της Τράπεζας της Ελλάδος εισέπραξαν ποσά από 7.350.000- 7.888.000 χρυσές λίρες, για το κατοχικό δάνειο.

Το δικαστήριο, έχοντας στη διάθεσή του και άλλες αποδείξεις, στην απόφασή του δέχτηκε ότι το ποσό έφτανε τα 9.097.000 χρυσών λιρών.-Για την κατασκευή διαφόρων έργων διευκόλυνσης των ναζιστικών δυνάμεων στην Ελλάδα και σε άλλες περιοχές επιχειρήσεων επιβάρυναν τον ελληνικό κρατικό προϋπολογισμό με 2.500.000 χρυσές λίρες.-Από τα ταμεία των δήμων και άλλων υπηρεσιών του δημοσίου πήραν τεράστια, αλλά απροσδιόριστα ποσά.-Από τα χρήματα λειτουργίας του κράτους, που ήταν 6.000.000 χρυσές λίρες για όλη την περίοδο της κατοχής, οι Γερμανοί πήραν τα 2.000.000 για δικές τους ανάγκες…-

Επέβαλαν στην Ελλάδα να πληρώνει έξοδα στρατού κατοχής 110 δραχμές ανά κάτοικο, ενώ στη Γαλλία, χώρα πολύ μεγαλύτερη και πλουσιότερη, επέβαλαν 7 φράγκα (70 δραχμές)-Η Ελλάδα πλήρωνε όχι μόνο για τον κατοχικό στρατό 40.000 ανδρών, αλλά για 1,5 εκατομμύριο άνδρες, στην ουσία για όλες τις επιχειρήσεις των Γερμανών στην Ανατολική Μεσόγειο και τη Βόρειο Αφρική.-Επιβλήθηκε στη χώρα να συνεισφέρει ακόμη και για το… “Φρούριο της Ευρώπης” που φιλοδοξούσε να χτίσει ο Χίτλερ.-Από την ελεύθερη ζώνη του λιμανιού του Πειραιά πήραν εμπορεύματα αξίας 800.000 χρυσών λιρών και από τις Γενικές Αποθήκες άλλα είδη 148.000 χρυσών λιρών.-

Απέκλεισαν την ελληνική οικονομία και τις επιχειρήσεις απ’ τις αγορές του εξωτερικού, καθώς ακύρωσαν την αξία της δραχμής και αντικατέστησαν το νόμισμα με το κατοχικό μάρκο (το εκτύπωναν σε δύο φορτηγά στην Κηφισιά!) το οποίο είχε “αξία” μόνο εντός της χώρας.-Λεηλάτησαν το τελωνείο του Πειραιά και πήραν όλα τα προς εκτελωνισμό είδη, τα οποία στη συνέχεια οι αξιωματικοί τους πώλησαν στο εξωτερικό και εισέπραξαν τα χρήματα.-Κατέσχεσαν καπνά 120.200.000 κιλών αξίας 19 δισεκατομμυρίων προπολεμικών δραχμών. Τα οποία “αποπλήρωσαν” με ελάχιστα ποσά σε κατοχικές δραχμές, άνευ αξίας.-Από το κλήριγκ (διακρατικές ελληνογερμανικές συναλλαγές από την προπολεμική περίοδο με ανταλλαγή προϊόντων) η Γερμανία χρωστούσε στην Ελλάδα 150 εκατομμύρια γνήσια μάρκα.

Η “εξόφληση” έγινε με …κάρβουνο αξίας 150 εκατ. μάρκων, το οποίο, ούτως ή άλλως, χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί στα τρένα για τις μετακινήσεις του στρατού τους!-Επίσης, με το κλήριγκ διατίμησαν τα ελληνικά προϊόντα και υποτίμησαν τα γερμανικά και χρέωσαν την Ελλάδα με…13 εκατομμύρια χρυσές λίρες, όσο δηλαδή τα χρήματα που άρπαξαν από τα ελληνικά ταμεία!-Δέσμευσαν όλη την αγροτική παραγωγή της Ελλάδας για όλη την περίοδο της κατοχής και εμπορεύτηκαν οι ίδιοι τα προϊόντα, είστε στη μαύρη αγορά, είτε για εξαγωγές.-Ενίσχυσαν και με δικούς τους ανθρώπους πρωταγωνίστησαν στο λαθρεμπόριο και τη μαύρη αγορά. Σε μια περίπτωση “εμπορεύτηκαν” 1 εκατομμύριο σπίρτα του ελληνικού μονοπωλίου.

Ενώ έπαιρναν διαρκώς αλάτι από τις αλυκές και το έριχναν στη μαύρη αγορά, αποκλείοντας έτσι το νόμιμο εμπόριο και μηδενίζοντας τα κρατικά έσοδα και τη φορολογία απ’ αυτές τις δραστηριότητες.-Όρισαν αποκλειστικά δύο γερμανικές εταιρείες για το εξαγωγικό εμπόριο, οι οποίες εκτός, των κερδών τους, θησαύρισαν εισπράττοντας εισφορές επί των τιμών, που έφταναν μέχρι το 300%!- Έκλεψαν και μετέφεραν στη Γερμανία τεράστιες ποσότητες κερμάτων δραχμών. Κατατέθηκε ότι σε πρώτη φάση φόρτωσαν 10-11 βαγόνια τρένου με ελληνικά κέρματα, βάρους 28 εκατομμυρίων κιλών. Πήραν επίσης 53 εκατομμύρια κιλά νικελένιων κερμάτων και πολλά εκατομμύρια κερμάτων, με άλλες ευκαιρίες! Οι Ναζί χρησιμοποίησαν τα κέρματα ως πρώτη ύλη για την παραγωγή δικού τους νομίσματος.Πηγές -Πολιτικά αρχεία του Γ΄Ράιχ 1941-44, από την παρουσίαση του δημοσιογράφου Βάσου Μαθιόπουλου στην εφημερίδα Ελευθερία (Μάρτιος – Μάιος 1961).

-Παναγιώτης Β. Δερτιλής, «Αριθμοί και κείμενα των εξόδων κατοχής και η αξίωσις της Ελλάδος», Αρχείον Οικονομικών και Κοινωνικών Επιστημών Δ. Καλιτσιυνάκη, Ιούλιος – Σεπτέμβριος 1964.

-Σωτήριος Γκοτζαμάνης, «Κατοχικόν δάνειον και δαπάναι κατοχής», Θεσσαλονίκη 1954.

-Τάσος Μηνά Ηλιαδάκης, «Οι επανορθώσεις και το γερμανικό κατοχικό δάνειο», εκδόσεις Ίτανος, Αθήνα 1997.

-Τάσος Μηνά Ηλιαδάκης, «Ο εξωτερικός δανεισμός στη γένεση και εξέλιξη του Νέου Ελληνικού Κράτους, 1824-2009», εκδ. Μπατσιούλας, 2011.

-Τάσος Μηνά Ηλιαδάκης, «Το γερμανικό κατοχικό δάνειο», άρθρο στην εφημερίδα «Πατρίς», 25 Ιανουαρίου 2010.πηγη