ΚΡΗΤΗ

«Αλλάζει ο άνθρωπος;» Το νέο βιβλίο του ψυχιάτρου – ψυχοθεραπευτή Δημ. Καραγιάννη, θα παρουσιαστεί στο Ηράκλειο

«Αλλάζει ο άνθρωπος;»

Αυτός είναι ο τίτλος του νέου βιβλίου του ψυχιάτρου – ψυχοθεραπευτή Δημ. Καραγιάννη, που θα παρουσιαστεί στο Ηράκλειο, την Παρασκευή 1 Φεβρουαρίου 2019 και ώρα 6μμ, στην αίθουσα συνεδριάσεων της Παγκρήτιας Συναιτεριστικής Τράπεζας, Λφ. Ικάρου 5. (είσοδος ελεύθερη).

Ακολουθούν ενδεικτικά αποσπάσματα από το εξαιρετικό βιβλίο-δοκίμιο του συγγραφέα, που πληροφορεί για τις τελευταίες εξελίξεις στις νευροεπιστήμες (νευροπλαστικότητα του εγκεφάλου), που συνδέει την προσωπική αλλαγή με τις κοινωνικές αλλαγές και τον λαϊκισμό στην πολιτική, μέσα από ένα λόγο λογοτεχνικό και επιστημονικό ταυτόχρονα.

«Αυτό που σίγουρα αλλάζουν οι θεραπευόμενοι στην ψυχοθεραπεία είναι η ανάληψη της προσωπικής τους ευθύνης στις σχέσεις. Με τους γονείς τους, τα αδέρφια τους, με τους συντρόφους τους, με τα παιδιά τους. Δεν υπάρχει περίπτωση να μην το επιτύχουν αυτό, αν το βάλουν ως στόχο.

Η αλλαγή αυτή του σχετίζεσθαι, καθώς ελευθερώνει από τους δοσμένους ρόλους, επιτρέπει την απελευθέρωση δυνάμεων από τις τριβές, ώστε να μπορούν να επενδυθούν σε δημιουργικές πλευρές της ζωής. Επομένως η αλλαγή του σχετίζεσθαι, επιτρέπει και δομικές αλλαγές στον εαυτό, που διαφορετικά δεν θα ήταν προσβάσιμες.

Η αλλαγή για να είναι δημιουργική προϋποθέτει να έχει στόχο. Να έχει κατεύθυνση. Να έχει έμπνευση. Η αλλαγή για να είναι ασφαλής απαιτεί να έχει βάση. Να έχει ρίζες για να τροφοδοτείται. Να μην κόβει το κλαδί πάνω στο οποίο στηρίζεται. Αλλαγή όχι ως ενταφιασμός του παρελθόντος, αλλά ως ανατολή του μέλλοντος. Αλλαγή όχι ως αποφυγή αλλά ως επιθυμία. Αλλαγή όχι ως κουκούλωμα των αποτυχιών αλλά ως ανάδειξη των δυνατοτήτων.

Η Αλλαγή στο Χωροχρόνο:

Αν συνειδητοποιώ το πεπερασμένο του χρόνου της ύπαρξης μου, τότε δεν θα είμαι παθητικός θεατής της ζωής μου. Θα μπορώ να επιλέξω το χώρο μέσα στον οποίο θα κινηθώ και που βέβαια δεν περιορίζεται στο χώρο κατοικίας, αλλά και στον τρόπο εργασίας μου αλλά κυρίως στην επιλογή συντρόφου, φίλων και του μικροκλίματος που περιβάλλει τη ζωή μου.

Θα μπορώ να πάρω εκείνες τις σημαντικές αποφάσεις ζωής, που δεν θα ανατραπούν από τις πρώτες δυσκολίες που θα μου συμβούν. Θα αποφασίσω τώρα, μέσα από τις επιλογές μου για το εάν μελλοντικά θα παραπονιέμαι για τις δυσκολίες που θα μου συμβούν ή αν θα ζω ευχαριστιακά, παρ’ όλες αυτές τις δυσκολίες.

Λένε ότι η ευτυχία είναι μόνο κάποιες στιγμές. Είναι μόνο στιγμές γι αυτούς που ζουν τη ζωή τους κατακερματισμένα. Η ευτυχία είναι πορεία, που έχει πολλές δύσκολες, απαιτητικές στιγμές. Όποιος θεωρεί ότι η ευτυχία είναι η απουσία δυσάρεστων, επώδυνων καταστάσεων, τότε είναι σίγουρο ότι ποτέ δεν θα τη νιώσει.

Ο Ηράκλειτος έλεγε ότι, αν το ζητούμενο της ζωής είναι η ευχαρίστηση και η ευδαιμονία, τότε τα βόδια είναι οι πιο ευτυχείς υπάρξεις.

Η πρόγευση της μελλούμενης ομορφιάς σε καθιστά ικανό να αντέξεις τα δύσκολα.

«Στις δύσκολες στιγμές δανείζεσαι από το μέλλον σου.» Να δανείζεσαι από το μέλλον σου αλλά δίχως αυτό να σημαίνει απώλεια του παρόντος.

Η δυνατότητα να κάνεις σημαντικές αλλαγές στη ζωή σου, που ενώ τις καταγράφεις ως αναγκαίες, διαρκώς τις αναβάλλεις, είναι να νιώσεις ότι βρίσκεσαι προς το τέλος της ζωής και αναρωτιέσαι για το παρελθόν σου. Είναι τώρα που χτίζεις τις αναμνήσεις τους μέλλοντος σου, άρα μπορείς να τις διαμορφώσεις με τον τρόπο που θέλεις.

Μια άσκηση που δίνουμε σε θεραπευόμενους είναι:

«Κλείσε τα μάτια σου και φαντάσου τον εαυτό σου μετά από 10 χρόνια. Δες μια εικόνα που να είσαι στην καλύτερη εκδοχή που μπορείς να σε φανταστείς και μια εικόνα που να είσαι στην χειρότερη εκδοχή που μπορείς να σε φανταστείς».

Για την χειρότερη εικόνα δεν απαιτείται να κάνουμε τίποτα. Να αφήσουμε απλώς τα πράγματα να κυλήσουν. Είναι ο νόμος της εντροπίας, της φθοράς. Αν δεν αγωνιστούμε, η ζωή θα έχει μοιραία κατάληξη.

Αν επιλέξουμε να ζήσουμε την καλή εικόνα, τότε έχουμε να αναρωτηθούμε πως θα υπερασπιστούμε αυτό που θέλουμε.

Η αναβολή στο χρόνο για την αλλαγή αποτελεί το Δούρειο Ίππο για την ακύρωση της. Κάποιες στιγμές έχεις να πει το συγκλονιστικό: «Τώρα!» όχι αύριο. Όχι από Δευτέρα. Όχι με την πρώτη ευκαιρία. Όχι τότε που θα… Το αποφασιστικό «Τώρα!» αναλαμβάνει την ευθύνη της αλλαγής, έχει τα προαπαιτούμενα της διεργασίας και δηλώνει ξεκάθαρα «Τώρα!». Δεν χρειάζεται να το σκέφτομαι άλλο, δεν υπάρχει κάτι άλλο που χρειάζομαι να δω. Αναλαμβάνω την ευθύνη να συνειδητοποιήσω τις πραγματικές μου προτεραιότητες. Αναλαμβάνω την ευθύνη του χρόνου μου. Τώρα θα αναλάβω την ευθύνη της ζωής μου ώστε να ζω ευχαριστιακά.

Τσώρτσιλ: «Επιτυχία είναι να προχωράς από αποτυχία σε αποτυχία, χωρίς να χάνεις τον ενθουσιασμό σου», καθώς είναι σημαντικό να αναγνωρίσουμε ότι πέφτει εκείνος που τρέχει, όχι εκείνος που σέρνεται.»

Μαρία Κανδεράκη, Συστημική – Οικογενειακή Ψυχοθεραπεύτρια

(Ο Δημ. Καραγιάννης είναι Παιδοψυχίατρος – Ψυχοθεραπευτής, Διευθυντής του Κέντρου Παιδοψυχικής Υγιεινής Αθήνας. Έχει ιδρύσει με τη σύντροφο του Ελένη Καραγιάννη το θεραπευτικό και εκπαιδευτικό ινστιτούτο «Αντίστιξη» στο οποίο εκπαιδεύονται ειδικοί ψυχικής υγείας στην οικογενειακή ψυχοθεραπεία με βάση την υπαρξιακή συστημική θεώρηση)