Το βιβλίο στα χέρια και την άποψη της Βασιλικής

«Αύριο» του Γιώργου Γιαντά

Γράφει η Βασιλική Μολφέση

 

Θαυμάσιο , καλογραμμένο και με πολλά μηνύματα για το σύγχρονο άνθρωπο είναι το μυθιστόρημα του Γιώργου Γιαντά με τίτλο «Αύριο». Με ενδιαφέρουσα υπόθεση και πολύ ωραία πλοκή, με παλιές αγνές ξεχασμένες εικόνες δίνει τα όμορφα και τρυφερά συναισθήματα δυο εφήβων του Άγγελου και της Άννας Μαρίας και την αντίδραση και μεσολάβηση των γονιών κατά αυτού του δεσμού. Αντιδράσεις που προέρχονται από δικά τους απωθημένα κι ανεκπλήρωτα όνειρα ή από εγωισμό και ματαιοδοξία ή από φόβο να αφήσουν τα παιδιά τους να αγωνιστούν για τα υλικά αγαθά και τη ζωή, προσφέροντάς τους τις εύκολες λύσεις που οδηγούν στην πλήξη, την ανία και την κατάθλιψη, χωρίς στόχους, όνειρα και δημιουργία.

Η υπόθεση εξελίσσεται λίγο πριν την οικονομική κρίση στην εποχή μας , στην εποχή της αγένειας, της θρασύτητας, της ασέβειας και του «ότι να ΄ναι», σήμερα που ο κόσμος έχει πετάξει από πάνω του και «τις τελευταίες φλούδες ντροπής και τρυφερότητας» και αναλώνεται στη γρήγορη ζωή, τις πολύωρες δουλειές και στις απαιτήσεις του, ξεχνώντας να διαπαιδαγωγήσει και να δώσει σωστές κατευθύνσεις στα παιδιά. Ένα εξαιρετικό βιβλίο, που διεισδύει στη γυναικεία ψυχολογία, δίνει παραστατικότατα την εικόνα της σύγχρονης εποχής, της εποχής της επιφάνειας, της ομορφιάς και του εύκολου, και δείχνει πως οι μεγαλύτερες γενιές ευθύνονται για την εξέλιξη και το ήθος των επόμενων, τι αξίες και τι μηνύματα περνούν και πως επηρεάζουν τις επιλογές και το μέλλον των νέων. Και μια παράγραφος που απεικονίζει την εποχή μας, δείχνοντας ένα iPhone: «Τώρα μέσα σε ένα τέτοιο μαραφέτι είναι κλεισμένος ολόκληρος ο κόσμος. Κι εμείς στραφήκαμε στην ύλη, σ΄ αυτή την ευκολία, στο να κατέχουμε όσο γίνεται περισσότερα, που όσο δεν τα κατέχουμε τόσο απογοητευόμαστε, σαν σε έναν φαύλο κύκλο… Για τα υλικά αγαθά. Για περισσότερα αγαθά, για όλα εκείνα τα περιττά, τα ανούσια μπιχλιμπίδια που αντικατέστησαν την ευτυχία και την πραγματική ουσία της ζωής. Οι άνθρωποι δεν αλλάξαμε από μόνοι μας. Η πληθώρα της ύλης μας άλλαξε, το άσκοπο κυνήγι των πραγμάτων, εκείνο που άφησε στην άκρη το πνεύμα και συρρίκνωσε την ψυχή. Γίναμε μάταιοι».