Το βιβλίο στα χέρια και την άποψη της Βασιλικής

«Γυναίκες της Μικρής Πατρίδας» του Θοδωρή Παπαθεοδώρου

 

  Γράφει η Βασιλική Μολφέση

 

 

Καταπληκτικό και επίκαιρο είναι το νέο ιστορικό μυθιστόρημα του Θοδωρή Παπαθεοδώρου με τίτλο «Γυναίκες της Μικρής Πατρίδας»

. Η υπόθεσή του αναφέρεται στο Μακεδονικό αγώνα, στις αρχές του προηγούμενου αιώνα, όταν οι Βούλγαροι ρήμαζαν τα μακεδονικά χωριά, με φρικαλεότητες, απαγχονισμούς , βασανισμούς, πυρπολήσεις, βιασμούς και μαζικές σφαγές, προσπαθώντας να πάρουν υπό την κατοχή τους τη Μακεδονία, στοχεύοντας στα γράμματα και τη θρησκεία , τα θεμέλια του γένους μας, σκοτώνοντας πρώτα τον δάσκαλο και τον παπά κάθε χωριού.

Ο συγγραφέας με την θαυμάσια λογοτεχνική του πένα διαφωτίζει ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ελληνικής ιστορίας και υμνεί όλους εκείνους τους αφανείς ήρωες που θυσιάστηκαν για τα χώματα της Μακεδονίας, χωρίς καμιά βοήθεια, ούτε καν από την Αθήνα που είχε να αντιμετωπίσει μεγάλα προβλήματα όπως η χρεοκοπία και το Κρητικό ζήτημα. Ιδιαίτερα αναφέρεται στις Ελληνίδες Μακεδόνισσες που αγωνίστηκαν, θυσιάζοντας τις χαρές της ζωής, τον έρωτα , τις ανέσεις τους και κυρίως τα αγαπημένα τους πρόσωπα στον ιερό αυτό πόλεμο.

Τονίζει επίσης το εθνικό όραμα του Ίωνα Δραγούμη για μια νέα κοινωνία με το δικαίωμα όλου του λαού στη μόρφωση, το δικαίωμα των γυναικών στην εργασία, τη λύτρωση των σκλαβωμένων ακόμη αδερφών, την αφύπνιση νυσταλέων υπηκόων του μικρού Βασιλείου και την κινητοποίηση των απονεκρωμένων και φοβισμένων πολιτικών. Σημαντικότερες ηρωίδες του βιβλίου είναι η υιοθετημένη Αρετή Λάσκαρη, εξαδέλφη του Ίωνα Δραγούμη στην Αθήνα, κι αργότερα δασκάλα στο Ράκοβο Φλωρίνης και η Φωτεινή που κυνηγημένη προσπαθεί να γλυτώσει με τον πατέρα της, τον μόνο που της απέμεινε από την οικογένειά της, παίρνοντας μέρος και οι δυο γυναίκες στον αγώνα, με αφοσίωση και προσφορά στον ελληνισμό της Μακεδονίας.

Μέσα από την ζωή του Κοσμά δίνεται η κατάσταση στα υφαντουργεία και καπνεργοστάσια και οι άθλιες και ανθυγιεινές για τη ζωή των εργατών συνθήκες, που ανάμεσά τους ήταν και πολλά παιδιά λόγω της ανέχειας. Επίσης με αναφορές στα τραγικά δάνεια, τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1896, τα απλήρωτα χρέη, το κοιμισμένο ελληνικό κράτος, πνιγμένο στη διαφθορά και στο ρουσφέτι που αγνοούσε εγκληματικά τον κίνδυνο που αντιμετώπιζε η αλύτρωτη βόρεια πατρίδα, δίνει παραστατικότατα την εικόνα της Ελλάδας λίγο πριν το γύρισμα του αιώνα. Το βιβλίο αυτό που αποτελεί το πρώτο μέρος του μυθιστορήματος με κεντρικό θέμα το Μακεδονικό αγώνα τελειώνει με αγωνία για τη συνέχιση του δεύτερου μέρους, με τις δυο ηρωίδες να πρέπει να λάβουν σημαντικές αποφάσεις και να αντιμετωπίσουν νέους κινδύνους που καραδοκούν.

« Η πατρίδα είναι η σκέπη του καθενός και όλων μας, είναι το χώμα που πατάμε, το χώμα που φυλάγει τους αγαπημένους μας , είναι η ελευθερία, η περηφάνια, η αυτοτέλεια και η αξιοπρέπειά μας. Αυτά κι ακόμη περισσότερα είναι για εμένα η πατρίδα» αναφέρει ο συγγραφέας στον πρόλογό του και θα συμφωνήσω μαζί του, με ιδιαίτερη περηφάνια, γιατί η πατρίδα μας έχει δεχτεί και δέχεται αμέτρητες επιθέσεις και πολεμάει γενναία παρόλο που είναι ένα μικρό κράτος ανάμεσα σε γίγαντες, χωρίς να έχει λερώσει το ιστορικό παρελθόν της με γενοκτονίες ή εγκληματικές επιθέσεις σε άλλους λαούς.

Άλλο ένα αριστουργηματικό έργο του Θοδωρή Παπαθεοδώρου, από τους σημαντικότερους κατά την άποψή μου νεοέλληνες συγγραφείς με διείσδυση στα παρασκήνια της ελληνικής ιστορίας , με σεβασμό στα έθιμα και στις παραδόσεις της πατρίδας μας , που υμνεί με περηφάνια τον αγώνα των Ελλήνων και πάντα με σεβασμό και αναγνώριση της προσφοράς της Γυναίκας .