Το βιβλίο στα χέρια και την άποψη της Βασιλικής

«Η σιωπηλή ασθενής» του Alex Michaelides

Γράφει η Βασιλική Μολφέση

 

 

Θαυμάσιο, μυστηριώδες και πρωτότυπο είναι το πρώτο μυθιστόρημα του Alex Michaelides με τίτλο «Η σιωπηλή ασθενής». Ο ψυχοθεραπευτής Θίο Φέιμπερ κάνει τα αδύνατα δυνατά προκειμένου να προσληφθεί στην ψυχιατρική μονάδα «Γκρόουβ» του Λονδίνου, όπου εκεί έχει μεταφερθεί η Αλίσια μετά τη δολοφονία του συζύγου της Γκάμπριελ, η οποία παραμένει σιωπηλή και αυτός κάνει αυτοσκοπό του να σπάσει τη σιωπή της.

Η Αλίσια με τη διαρκή σιωπή της μετέτρεψε αυτή την ιστορία από μια συνηθισμένη οικογενειακή τραγωδία σε ένα μυστήριο, ένα αίνιγμα που πρωταγωνίστησε στους τίτλους των εφημερίδων κι απασχόλησε τη φαντασία του κόσμου για πολύ καιρό. Ο Θίο με έρευνα γύρω από τους οικείους ανθρώπους της Αλίσια και επισκέψεις σε συγγενείς , φίλους και με τη βοήθεια του ημερολογίου της, ανακαλύπτει τα παιδικά της χρόνια, τους ψυχικούς τραυματισμούς, τους φόβους και τις ανασφάλειές της , τα περισσότερα από τα οποία έχει αποδώσει στους πίνακές της ως ζωγράφος. Η Αλίσια εμπνευσμένη από την αρχαία ελληνική τραγωδία «Άλκηστις» του Ευριπίδη προτρέπει τον Θίο να φτάσει στην αλήθεια που είναι κουκουλωμένη με πολλά ψέματα και ταυτόχρονα ο Θίο προσπαθεί να πολεμήσει τα δικά του προσωπικά και υπαρξιακά προβλήματα, μια και οι δυο έχουν περάσει δύσκολες καταστάσεις και τραγικές εμπειρίες. «Η ζωή τους είχε υπάρξει δύσκολη γιατί τα τρομερά πράγματα που υπέφεραν τις είχαν ωθήσει να καταφύγουν στην ερημιά της ψυχικής ασθένειας». Ευκολοδιάβαστο μυθιστόρημα με γρήγορη ροή, ζωντανούς και ουσιαστικούς διαλόγους που βοηθούν στην εξέλιξη της υπόθεσης, διεισδύει στη ψυχολογία των ηρώων, με βαθιά συναισθηματική κατανόηση και με ανέλπιστες ανατροπές στο τέλος, που με αγωνία και μυστήριο παρακολουθεί ο αναγνώστης. Ένα βιβλίο που τονίζει την επιρροή των ψυχολογικών τραυμάτων στο συναισθηματικό κόσμο των παιδιών, το πως εκδηλώνονται αργότερα σαν ενήλικες , πως ο πόνος και ο θυμός ξεχύνονται σαν φωτιά από την κοιλιά ενός δράκου και όσο και να φεύγεις γρήγορα από καταπιεσμένα σπίτια, η γεωγραφική απόσταση μετράει ελάχιστα στον κόσμο της ψυχής. Επίσης δείχνει το πως οι πράξεις και ο λόγος πολλές φορές ωθεί τον άλλον σε τραγικές καταστάσεις, αφού δεν είναι δυνατόν να γνωρίζει κανείς το χαρακτήρα, τα βιώματα και το συναισθηματικό του κόσμο και πως «η αληθινή αγάπη είναι πολύ ήσυχη, πολύ αθόρυβη. Η αγάπη είναι βαθιά και ήρεμη και διαρκής».