Το βιβλίο στα χέρια και την άποψη της Βασιλικής

«Η στιγμή του ρόδου» της Agatha Christie

Γράφει η Βασιλική Μολφέση

 

 

Πολύ καλό και ατμοσφαιρικό είναι το βιβλίο της Agatha Christie ως Mary Westmacott με τίτλο «Η στιγμή του ρόδου». Με μια όμορφη ιστορία αγάπης ζωντανεύει η εποχή αμέσως μετά το Β΄ Παγκόσμιο πόλεμο στην Αγγλία και η πολιτική κατάσταση με την εκλογική μάχη των Συντηρητικών και των Εργατικών. Με ζωντανούς διαλόγους η συγγραφέας σκιαγραφεί και διεισδύσει στην ψυχολογία των ηρώων της και δίνει θαυμάσιες περιγραφές της εξοχής της Κορνουάλης, του Κάστρου Σεντ Λου, με τους κατοίκους του και ιδιαίτερα της πανέμορφης πριγκίπισσας Ιζαμπέλλα που περιμένει τον αρραβωνιαστικό της να γυρίσει από τον πόλεμο με τις τρεις ιδιαίτερες και διαφορετικές στο χαρακτήρα θείες της.

Την ιστορία διηγείται ο Χιου Νόρεϊς που μετά από ένα τροχαίο ατύχημα είναι καθηλωμένος σε αναπηρικό καροτσάκι και με την ιδιαιτερότητά του αυτή, τον εμπιστεύονται όλα τα πρόσωπα της υπόθεσης ξετυλίγοντας συναισθήματα, μυστικά, πράξεις, σκέψεις και φιλοσοφίες για την συμπεριφορά του ανθρώπου για το χρήμα, την εξουσία και την κοινωνική αναρρίχηση. Ξεχωριστή φυσιογνωμία ο Τζον Γκάμπριελ, υποψήφιος των συντηρητικών ενώ προέρχεται από φτωχή οικογένεια, φιλόδοξος, ειλικρινής, κυνικός, τυχοδιώκτης, με ελκυστικά χαρακτηριστικά για τις μάζες, που η εμφάνισή του στο Κάστρο επηρεάζει κάθε μια από τις γυναίκες, τόσο του Κάστρου όσο και της Τερέζας, γυναίκα του Ρόμπερτ, ζωγράφου με αριστερές ιδέες, και της Μίλι με τον βίαιο και μέθυσο σύζυγο. Μια υπέροχη ιστορία που τελικά επηρεάζει και τη ζωή του ίδιου του αφηγητή, του Χιου, και που ενώ όλα εξελίσσονται όπως είναι το αναμενόμενο ξαφνικά γίνεται η μεγάλη ανατροπή με κεντρικούς πρωταγωνιστές την Ιζαμπέλλα και τον Τζον και κανείς δεν μπορεί να κατανοήσει το λόγο. Εξαιρετικό βιβλίο που τονίζεται το αίσθημα ανωτερότητας της αριστοκρατικής τάξης που παρόλο που η εποχή της είχε παρέλθει , ζούν σε σπίτια υπό κατάρρευση, με ελάχιστα εισοδήματα, με τον καθωπρεπισμό και τις παραδοσιακές αξίες.

Επίσης τονίζεται η γνώμη των κακοπροαίρετων κοινωνικών στρωμάτων, πόσο εύκολα επηρεάζονται οι άνθρωποι από μεγάλα λόγια, επιδεικτικές πράξεις και βγάζουν λανθασμένα συμπεράσματα και πόσο ελάχιστοι είναι αυτοί που σκέφτονται και διαφέρουν στις αντιλήψεις χωρίς να παρασύρονται από εσκεμμένες πράξεις και μεγάλα λόγια. Και μια παράγραφος επίκαιρη και αληθινή: «Τι είναι η πολιτική στο κάτω κάτω αν όχι γειτονικά κιόσκια στο πανηγύρι του κόσμου, που το καθένα τους προσφέρει το δικό του μαντζούνι που γιατρεύει όλα τα δεινά; Και το εύπιστο πλήθος καταπίνει αμάσητη τη φλυαρία».