ΑΠΟΨΕΙΣ

 Οι<< Ετερόκλητες Συμμαχίες>> ως μέσο πολιτικής πλάνης…

 

 

 

Του Δημ.Κων Σαρρή

 

-Λίγο  πρίν η Σκοπιανή Βουλή ,κατά πλειοψηφία των 2/3 ,υπερψηφίσει την επίμαχη συμφωνία ,που χαρίζει στο πολυεθνικό σλαβοαλβανικό,εικοσιτεσσάρων εθνοτήτων, μόρφωμα των Σκοπίων ,άκουσον ,άκουσον<<Μακεδονική γλώσσα και εθνότητα>>, τραγελαφικά γεγονότα συνέβησαν  με το εξωπέταγμα από το ΣυριζΑνελικό <<τρένο>>του Υπουργού Εξωτερικών Κοτζιά .

-Ναι λοιπόν βιαία  η έξοδος του <<Αρχιτέκτονα>>της <<πολυδιαφημισμένης από τον πρωθυπουργό ,αλλά και  των Συμμάχων λύσης>>προς χάριν του <<Μακεδονομάχου>>και πολέμιου της συμφωνίας αυτής και μόλις ανακάμψαντος από την Αμερική Υπουργού Άμυνας ΚΑΜΜΕΝΟΥ,όπου σαν  πραματευτής , με δική του προσωπική ατζέντα,υποδυόμενος τόσο τον πρωθυπουργό όσο και τον Υπουργό Εξωτερικών ,μοίραζε από το <<καλάθι >> του στρατιωτικές Βάσεις και διευκολύνσεις στους Αμερικανούς ,δίνοντας  τους τα διαπιστευτήρια υποτέλειας του <<πιστού υπηρέτη>>,ζητώντας την εύνοια των ισχυρών ,παραχωρώντας <<εθνική κυριαρχία>>…

-Όλα αυτά υποδηλώνουν  το μέγεθος της σύγχυσης και του πανικού  ,μπροστά στην επερχόμενη ήττα ,που διακρίνει τον κυβερνητικό <<αχταρμά>> ,της ετερόκλητης  συμμαχίας των λαϊκιστών της <<ριζοσπαστικής Αριστεράς>> με την Ακροδεξιά και κάποιους <<πολιτικούς γυρολόγους>> ,αλλά και τις κρυφές   αδιαφανείς δεσμεύσεις ,μεταξύ των κυβερνητικών <<συνεταίρων>> ,με συνέπεια ο ένας να κρατάει όμηρο τον άλλο…

Το αδιέξοδο ,που διαφαίνεται ,πλέον απροκάλυπτα στην κυβερνητική πλευρά είναι συνέπεια του γεγονότος ,ότι ένα ανομοιογενές πολιτικό  συνονθύλευμα ,με κυρίαρχη επιδίωξη την <<εξουσία>> ,το<< κουβέρνο>.,με εργαλείο την πολυσυλλεκτική <<ψηφοθηρία>> ,αναρριχήθηκε στην εξουσία με παραπλανητικές υποσχέσεις ,που δεν ικανοποίησε καμιά από αυτές.

Όμως ο εμπαιγμός  με άσκηση πολιτικής  με μέσο ένα <<κόμμα πολυκατάστημα>>,έχει φθάσει στα όρια του. Γιατί μπορείς να εξαπατήσεις <<λίγους για λίγο >>,αλλά  δεν μπορείς <<πολλούς για πολύ>>…

Η πολιτική ,άλλωστε,ως σύνολο των μέτρων που λαμβάνονται και των μεθόδων που ακολουθούνται και μέσω των οποίων ,ομάδες ανθρώπων οργανώνονται και δρούν ,προκειμένου να επιτύχουν με το μικρότερο, δυνατόν, κόστος το μέγιστο για αυτούς αποτέλεσμα. Η πολιτική είναι συνυφασμένη με την εξουσία και τη δύναμη που πηγάζει από αυτή.

Η άσκηση της πολιτικής  αποτελεί τέχνη και επιστήμη που αφορά σε παραγωγή ιδεών και στον τρόπο εφαρμογής τους, τόσο σε ζωτικά ζητήματα της ανθρώπινης ύπαρξης και υπόστασης (ελευθερία, ασφάλεια, δικαιοσύνη,πολιτισμός, κτλ), καθώς επίσης και σε όλα τα υπόλοιπα θέματα που αφορούν στο κοινωνικό σύνολο, στον πολίτη, στον εργαζόμενο, κτλ. Όταν η πολιτική αποσκοπεί να διατηρηθεί ή να κατακτήσει ένα κόμμα την εξουσία ως αυτοσκοπός, τότε υπεισέρχεται η διαφθορά, η κατάχρηση εξουσίας, το “χρήμα” και οι περισσότεροι πολίτες απογοητεύονται και παύουν να ενδιαφέρονται για αυτά που τους αφορούν, με κίνδυνο τα αποτελέσματα να είναι ολέθρια .

Οι εφαρμοζόμενες  σήμερα πολιτικές χαρακτηρίζονται με τους παρακάτω όρους:

Αριστερά ,Δεξιά,Σοσιαλδημοκρατία,Οικολογία,Αναρχισμός,Εθνικισμός ,Κομμουνισμός,Φασισμός,
Ας δούμε λοιπόν  σε συντομία ,σε τι  είδους αντιλήψεις και θέσεις αναφέρονται (θεωρητικά)μερικοί από τους παραπάνω όρους:

 

– Ο όρος Αριστερά στην πολιτική, σήμερα, αναφέρεται κυρίως σε αντιλήψεις και θέσεις που: α) Αντιμάχονται την αδικία, , β) Προωθούν την κοινωνική ισότητα,, γ) Αγωνίζονται για ουσιαστική παιδεία και μόρφωση

-Ο όρος Δεξιά στην πολιτική, σήμερα, αναφέρεται στις πολιτικές που προωθούν την ιδέα της συντήρησης. Η ιδεολογία της δεξιάς ασπάζεται την προάσπιση των θρησκειών και των εθνικών παραδόσεων, γιατί αποτελούν, κατ’ αυτή, αναπόσπαστο στοιχείο κάθε κοινωνίας, απαραίτητο για την μετεξέλιξη και τη διαρκή πρόοδό της.. Ανάλογα με την εποχή ωστόσο ο όρος υπόκειται σε διαφορετικές ερμηνείες: ως δεξιοί χαρακτηρίζονται στη σύγχρονη εποχή οι οπαδοί του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού, και της ελεύθερης αγοράς στην οικονομία.

-Η σοσιαλδημοκρατία τοποθετείται στα κεντροαριστερά του πολιτικού φάσματος.

Ιστορικά. Στις αρχές του 20ου αιώνα, μια σειρά σοσιαλιστικών κομμάτων απέρριψε την επανάσταση και άλλες παραδοσιακές ιδέες του μαρξισμού, όπως η ταξική πάλη, και έλαβε πιο μετριοπαθείς ,προβάλλοντας  το κοινωνικό κράτος με Δημοκρατία πολιτική και οικονομική ελευθερία…

-Ο όρος Κέντρο στη σύγχρονη πολιτική εκφράζει συνήθως την ιδεολογία του φιλελευθερισμού, η οποία συνδυάζει κοινωνικά (αριστερά) και συντηρητικά (δεξιά) ιδεολογικά στοιχεία.

-Ο κομμουνισμός ως έννοια σχετίζεται με μια μορφή κοινωνίας η οποία θα λειτουργεί αμεσοδημοκρατικά και αποκεντρωμένα, χωρίς κράτος ή διακριτές κοινωνικές τάξεις.   Στον κομμουνισμό τα μέσα παραγωγής υφίστανται συλλογική διαχείριση από τους εργαζόμενους«από τον καθένα ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα σύμφωνα με τις ανάγκες του».

– Το ουσιαστικό “φασισμός” και το επίθετο “φασίστας” χρησιμοποιούνται σήμερα πολλές φορές, εκτός από τον αρχικό ορισμό, την εθνικιστική και φυλετική ρατσιστική πολιτική ιδεολογία που πρωτοεμφανίζεται στην Ιταλία του Μουσολίνι και αναπτύσσεται από τους Γερμανούς Ναζιστές και άλλους και που προτείνει έναν απολυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης, από έναν συγκεκριμένο Αρχηγό

-Μέχρι πρότινος,λοιπόν, τα κόμματα τα οποία  δημιουργούντο ,προέτασσαν την ιδεολογική τους καθαρότητα ,υπερασπιζόμενα τις ιδεολογικές τους αρχές, σύμφωνα με την θέση τους στην ζώνη του πολιτικού φάσματος.

-Σήμερα όμως  μετά την χρεοκοπία τόσο του φασισμού όσο και του κομμουνισμού ,ως πολιτικά συστήματα, αρχίζει να ανατέλλει στις μέρες μας ένας νεολαϊκισμός  ,στον τρόπο εφαρμοσμένης πολιτικής ,που θυμίζει <<ΠΟΛΥΚΑΤΑΣΤΗΜΑ>>,με στόχο και μόνο την χειραγώγηση των μαζών και την διατήρηση στην εξουσία των εμπνευστών του.

Κτίζεται λοιπόν ένα  πολυσυλλεκτικός ιδεολογικός αχταρμάς ο οποίος   δίδει την εντύπωση ότι προσφέρει ότι επιθυμεί ο πολίτης ,που αντιμετωπίζεται σαν <<πελάτης πολυκαταστήματος>>.

Ένας πολιτικός σχηματισμός ,με <<ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ>> , όχι μόνο όμορες της θέσης του  κεντρικού κομματικού πυρήνα στο ιδεολογικό φάσμα ,αλλά και με άλλες σε αντιδιαμετρικές  θέσεις ,με τόσο αντίθετες απόψεις ,που διερωτάται κανείς πως είναι δυνατόν να συνυπάρχουν κάτω από την ίδια πολιτική στέγη.

Είναι γνωστό ότι δώδεκα ήσαν οι κύριοι  Θεοί του Ολύμπου , οι θεοί της Ελληνικής μυθολογίας που<< κατοικούσαν>> στην κορυφή του Ολύμπου…

Οι  κύριες  θεότητες που αποτελούν το δωδεκάθεο ήταν  6 άνδρες και 6 γυναίκες, όμως υπήρχαν και άλλες δώδεκα δευτερεύουσες θεότητες.

Το αξιοσημείωτο είναι ότι ,κάτω από τον Δία υπήρχαν πολλές, λοιπόν ,  θεότητες ,πού κάλυπταν όλο το φάσμα των επιθυμιών και απαιτήσεων και των προσδοκιών  όλων των πολιτών, συχνά μάλιστα αλληλοσυγκρουόμενων και αντιφατικών μεταξύ των ,που όμως δεν τους εμπόδιζε να  συναποτελούν μέλη της ίδιας θρησκευτικής έκφρασης, ενώ είχαν τεράστιες ιδεολογικές διαφορές .Αυτά βέβαια στην ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ!!!…

Ο ΣΥΡΙΖΑ με τις αρχικές  του <<συνιστώσες>> ,εισέβαλε δυναμικά ,με υποσχέσεις δημαγωγικές στην πολιτική ζωή της χώρας μας , εκμεταλλευόμενος το ΣΟΚ ,που προκάλεσε το πρώτο μνημόνιο, πήρε την εξουσία και αφού απαλλάχτηκε από κάποιες ενοχλητικές από αυτές, μετατρέπεται, τώρα , σε ένα πολιτικό <<πολυκατάστημα>>.

Κάνει , δηλαδή ,την ΜΥΘΟΛΟΓΙΑ ,σύγχρονη πολιτική  του τακτική .Μοντέλο του, λοιπόν , αυτή την φορά το <<ΔΩΔΕΚΑΘΕΟ>>….Κύριος σκοπός η διατήρηση ,με κάθε μέσον , της εξουσίας.

Αυτή λοιπόν  την τακτική ακολουθούν  οι μέντορες της πρώτης φοράς Αριστεράς , με απροκάλυπτο <<οπορτουνισμό>>και <<ρεφορμισμό>>, συμμαχώντας  με τους ακροδεξιούς ΑΝΕΛ , φλερτάροντας με τον κεντρώο Λεβέντη ,την κεντροαριστερά,αλλά έχοντας και ένα άτυπο εταίρο ,την <<νεοκαραμανλική>>  Ν.Δ(Αντώναρος,Παπαγγελόπουλος,κλπ)…..κλπ,κλπ,κλπ.

-Όμως ένα τέτοιο σχήμα δεν μπορεί να λειτουργήσει αποτελεσματικά γιατί αυτοαναιρείται ,καταδικασμένο στο τέλμα…Οι αντιφατικές δηλώσεις των στελεχών του ,πέραν του γέλωτος που προκαλούν ,συνιστούν μια σύγχρονη <<ΒΑΒΕΛ>>.

-Απόδειξη η στασιμότητα στις επενδύσεις , η ανεργία και η αδυναμία εξόδου μας  από την κρίση ,αλλά και τα τελευταία τραγελαφικά γεγονότα με το <<Σκοπιανό>>με Καμμένο και Κοτζιά.

Η κατηγορία δε του Καμμένου εναντίον του Κοτζιά ,μέσα στο Υπουργικό Συμβούλιο,για αδιαφανή διαχείριση των μυστικών κονδυλίων του Υπουργείου Εξωτερικών,έχει κύριο αποδέκτη τον Τσίπρα τον οποίο απείλησε  ότι <<ξέρει πολλά> ,γύρω από μυστικά κονδύλια και άλλες έκνομες ενέργειες .

Το μήνυμα ,φαίνεται ότι το έλαβε ο Τσίπρας, και  αντί να διώξει τον <<καλπάζοντα χωρίς χαληνάρι>>Καμμένο ,έδιωξε τον Κοτζιά….φοβούμενος αποκαλύψεις και πτώση……

-Η πολιτική στην χώρα μας, βέβαια, δοκιμάζεται,με όλα αυτά τα παράδοξα  και άλλα, από έλλειψη αξιοπιστίας του λαού προς τις πολιτικές μας δυνάμεις.

-Γεγονός που μεγεθύνεται από τέτοιες καιροσκοπικές ,λαϊκίστικες ενέργειες παραπλάνησης των μαζών, οδηγώντας ικανό αριθμό στην απογοήτευση και την ιδιώτευση, από ένα λαό εξουθενωμένο , διότι για να τον χειραγωγήσουν  τον έφεραν σε κατάσταση πραγματικής φτωχοποίησης..Η Δημοκρατία ,βέβαια δεν έχει αδιέξοδα Καθήκον του ταλαιπωρημένου λαού μας ,την κατάλληλη στιγμή να αποδείξει ,για άλλη μια φορά ,ότι η ΡΩΜΙΟΣΥΝΗ ,πάντα βρίσκει τον τρόπο να <<πετιέται από ξαρχής>>, <<να θεριεύει>> και να  επιβιώνει στους αιώνες…