ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ

ΠΛΗΝ,  της κατά τον Ελύτη «μαγείας» του, αξίζει κανείς να τον διαβάσει και για την εν γένει αντίληψη που είχε για τον κόσμο και τα συμβαίνοντα στην εποχή του.

 

 

“Αυτοί  οι  πολιτικοί, αυτοί  οι  βουλευταί 
εκατάστρεψαν  το έθνος ανάθεμά  τους.
Κάψιμο  θέλουν  όλοι τους!”

Αλέξανδρoς Παπαδιαμάντης στην εφημερίδα «Ακρόπολις» 120 χρόνια πριν.

Σε μια εποχή μάλιστα που η βιομηχανική επανάσταση στην Ευρώπη και την Αμερική με την ασυδοσία του κεφαλαίου και την υποστήριξή του από τις τότε πολιτικές ηγεσίες των «πολιτισμένων» χωρών, αποσπάσματα όπως το παρακάτω είναι αξιόλογα και αξιομνημόνευτα. Το παρακάτω ειδικά που το βρίσκουμε στο ιστορικής υφής μυθιστόρημά του  «Οι έμποροι των εθνών» περιγράφει τι σημαίνει να είσαι Μεγάλη Δύναμη στον καιρό σου και να κάνεις ό,τι γουστάρεις, και τι σημαίνει πολιτικός και πολιτική (όχι μόνο στην Ελλάδα):

«Τι εζήτει η Βενετία πέμπουσα τους στόλους τούτους εις το Αιγαίον;

Ό,τι ζητεί ο σφαγεύς παρά του θύματος, τας σάρκας αυτού, ίνα κορέση την πείναν του. Διατί αι ιδιωτικαί αύται και κεκυρωμέναι με τα σήματα του Αγίου Μάρκου επιχειρήσεις;

Διατί οι τοσούτοι εργολάβοι των κατακτήσεων, των ως διά δημοπρασίας εκτελουμένων; Η Βενετία προσηγόρευεν εαυτήν Πολιτείαν, και είχεν υιούς τυράννους. Τοις έδιδε το χρίσμα της και τους έπεμπεν ίνα κατακυριεύσωσι της γης. Η γενεαλογία της πολιτικής είναι συνεχής και γνησία κατά τους προγόνους. Η αργία εγέννησε την πενίαν. Η πενία έτεκε την πείναν. Η πείνα παρήγαγε την όρεξιν. Η όρεξις εγέννησε την αυθαιρεσίαν. Η αυθαιρεσία εγέννησε την ληστείαν. Η ληστεία εγέννησε την πολιτικήν. Ιδού η αυθεντική καταγωγή του τέρατος τούτου. Τότε και τώρα, πάντοτε η αυτή. Τότε διά της βίας, τώρα διά του δόλου… και διά της βίας. Πάντοτε αμετάβλητοι οι σχοινοβάται ούτοι, οι Αθίγγανοι, οι γελωτοποιοί ούτοι πίθηκοι (καλώ δε ούτω τους λεγομένους πολιτικούς). Μαύροι χαλκείς κατασκευάζοντες δεσμά διά τους λαούς εν τη βαθυζόφω σκοτία του αιωνίου εργαστηρίου των».

ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ σχόλιο, νομίζουμε ότι περιττεύει.