ΕΛΛΑΔΑ

Πλήγμα για την ελληνική παιδεία στη Γερμανία: Κατεδαφίζεται το ημιτελές σχολείο του Μονάχου

Γράφεται ο επίλογος μιας ιστορίας «μνημείο» της ελληνικής ανοδιοργανωσιάς, δαιδαλώδους γραφειοκρατίας και παντελούς έλλειψης σχεδίου – Προηγήθηκε μια διελκυστίνδα μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Δήμου του Μονάχου που κράτησε σχεδόν 20 χρόνια

Καίριο πλήγμα δέχτηκε η ελληνική παιδεία στην Γερμανία. Κατεδαφίζεται το ημιτελές ελληνικό σχολείο του Μονάχου βάζοντας τέλος σε μία ιστορία «μνημείο» της ελληνικής ανοδιοργανωσιάς, δαιδαλώδους γραφειοκρατίας και παντελούς έλλειψης σχεδίου για την επόμενη ημέρα του σχολείου.

Οι εργασίες του ακινήτου στο ανατολικό Μόναχο έχουν σταματήσει τουλάχιστον τρία χρόνια. Το ημιτελές κτίριο θα κατεδαφιστεί, με τις εργασίες αυτές να ολοκληρώνονται πριν από τα Χριστούγεννα και το οικόπεδο που αγόρασε η Ελλάδα το 2001 να επιστρέφει τελικά στον δήμο Μονάχου.

Στο οικόπεδο ο δήμος, σύμφωνα με πληροφορίες, προτίθεται να κατασκευάσει ένα νέο μεγάλο σχολείο. Εξάλλου με τα χρόνια η περιοχή θεωρείται κατάλληλη για ανέγερση σχολείου καθώς ήδη υπάρχουν άλλα σχολικά κτίρια στην περιοχή. Σύμφωνα με τα στοιχεία η αξία του οικοπέδου έχει πολλαπλασιαστεί, διότι η περιοχή έχει αναβαθμιστεί σημαντικά μετά και την απομάκρυνση του παλιού αεροδρομίου του Μονάχου. Η τοποθεσία του ακινήτου είναι εξαιρετική, καθώς συνορεύει με γερμανικά σχολικά συγκροτήματα και βρίσκεται σε περιοχή όπου κατοικούν πολλοί ομογενείς.

Προηγήθηκε μια διελκυστίνδα μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και του Δήμου του Μονάχου που κράτησε σχεδόν 20 ολόκληρα χρόνια και η οποία απέβη τελικά σε βάρος της Ελλάδας και κυρίως της ελληνόγλωσσης εκπαίδευσης και του Ελληνισμού του Μονάχου.

Η δυσμενής εξέλιξη οφείλεται σε μια σειρά παραγόντων, με τις ευθύνες να βαραίνουν καταρχήν και τις δυο πλευρές αλλά και τη ζυγαριά όμως να γέρνει εν τέλει σε βάρος της Ελλάδας. Η προφανής αδιαφορία που επέδειξαν την τελευταία δεκαετία όλες ανεξαιρέτως οι ελληνικές κυβερνήσεις σε συνάρτηση με την οικονομική κρίση, που αναμφίβολα έπαιξε σημαντικό ρόλο, οδήγησαν στο να χαθεί όχι μόνο το οικόπεδο αλλά και το όνειρο ενός ιδιόκτητου σχολείου.

Το οικόπεδο είχε αγοραστεί από την Ελλάδα το 2001, αλλά αντιδράσεις και προσφυγές περιοίκων και τοπικών παραγόντων καθυστέρησαν την έναρξη οικοδομικών εργασιών. Οι προθεσμίες δεν τηρήθηκαν από την ελληνική πλευρά, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθεί η ρήτρα επιστροφής του οικοπέδου ύστερα από αγωγή του Δήμου.

Η ελληνική πλευρά αφυπνίστηκε και ξεκίνησε τις εργασίες στο οικόπεδο, που ωστόσο περιορίστηκαν στα θεμέλια. Εξωδικαστικός συμβιβασμός του 2015 οδήγησε σε νέες προθεσμίες που ωστόσο – και παρά τις σαφείς προειδοποιήσεις των δικαστών για κίνδυνο απώλειας του οικοπέδου – δεν τηρήθηκαν και πάλι από την ελληνική πλευρά. Το 2016 το οικόπεδο επέστρεψε και τυπικά στο Δήμο του Μονάχου. Οι δικαστικές διαμάχες που ακολούθησαν, οδήγησαν τελικά την άνοιξη του 2019 σε μια συμβιβαστική λύση: η Ελλάδα αποσύρθηκε οριστικά έναντι αντιτίμου από τη διεκδίκηση του οικοπέδου, το οποίο παραμένει στο δήμο του Μονάχου, και η γερμανική πλευρά ανέλαβε να χτίσει σε αυτό ένα γερμανικό γυμνάσιο καθώς και ένα ελληνικό σχολείο που θα στεγάζει 500 συνολικά Ελληνόπουλα.

Ουσιαστικά η ελληνική πλευρά μένει χωρίς οικόπεδο και μισθώνει μακροχρόνια το σχολικό κτίριο που θα χτίσει ο δήμος του Μονάχου ενώ θα μπορούσε να λειτουργεί ήδη τη δική της σχολική μονάδα, η οποία θα είχε μεγαλύτερη χωρητικότητα και θα μπορούσε να στεγάζει μεγαλύτερο αριθμό Ελλήνων μαθητών. Στην ιδιόκτητη μονάδα προβλεπόταν να μεταφερθούν έξι από τα επτά ελληνικά σχολεία που λειτουργούν σήμερα στο Μόναχο και τα οποία σύμφωνα με πληροφορίες του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων στοιχίζουν στο ελληνικό δημόσιο 200.000 ευρώ το μήνα. Εν μέρει πάντως επιδοτούνται από το κρατίδιο της Βαυαρίας.

Τραγική ειρωνεία: η κατεδάφιση του σκελετού του υπό ανέγερση νέου ελληνικού σχολείου συμπίπτει χρονικά με μια μεγάλη γιορτή για την ελληνόγλωσση εκπαίδευση: ο ελληνισμός του Μονάχου γιορτάζει φέτος τα 50 χρόνια λειτουργίας του πρώτου ελληνικού σχολείου της πόλης, το 1969.

Η τροποποιητική σύμβαση που έγινε επί αρμόδιου υφυπουργού Κώστα Ζουράρι περιλάμβανε ασφυκτικά χρονοδιαγράμματα για την κατασκευή του οικοδομήματος. Τελικά όμως οι Γερμανοί «σήκωσαν τα χέρια ψηλά» με τους χειρισμούς του ελληνικού υπουργείου Παιδείας και επέστρεψαν στη βαυαρική πλευρά οικόπεδο που είχε δοθεί στην Ελλάδα για να οικοδομηθεί ελληνικό σχολείο. Ο αντιδήμαρχος Μονάχου, J. Schmid , ανακοίνωσε σε συνάντηση του με τον υφυπουργό Παιδείας Θεοδόση Πελεγρίνη ότι «το Δημοτικό Συμβούλιο του Μονάχου έχει αποφασίσει την επιστροφή του οικοπέδου στην βαυαρική πλευρά, επειδή δεν τηρήθηκαν από ελληνικής πλευράς τα διαλαμβανόμενα στην συμφωνία μεταξύ της ελληνικής και της γερμανικής πλευράς».

Τον κίνδυνο να μην υλοποιηθεί η ανέγερση ελληνικού σχολικού συγκροτήματος στο Μόναχο που θα στεγάσει 1.000 μαθητές, υπογράμμιζε συχνά ο πρώην πρόεδρος της Βουλής Φίλιππος Πετσάλνικος. Σύμφωνα με τον κ. Πετσάλνικο «Η ιστορία της ανέγερσης και λειτουργίας στο Μόναχο ενός μεγάλου ελληνικού εκπαιδευτικού συγκροτήματος ξεκινά το 2001, όταν ως μέλος της ηγεσίας του Υπουργείου Παιδείας συζήτησα και συμφωνήσαμε με τον τότε Δήμαρχο του Μονάχου κ. Christian Ude, καλό φίλο της Ελλάδας, την παραχώρηση έναντι χαμηλού τιμήματος, από τον δήμο στην κτηματική Εταιρία του Δημοσίου για λογαριασμό του Υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας ενός οικοπέδου 15.000 τ.μ. στο Μόναχο για την ανέγερση ελληνικού σχολικού συγκροτήματος. Επιπλέον συμφωνήσαμε με την Περιφέρεια της Άνω Βαυαρίας την χρηματοδότηση από την γερμανική πλευρά κατά 80% της ανέγερσης του μεγάλου αυτού συγκροτήματος που θα στεγάσει 1.000 μαθητές.Επιδίωξη μας ήταν επίσης να αποτελέσει ένα πρότυπο πρόγραμμα, ώστε να αναγερθούν μετά με κάλυψη μεγάλου μέρους των δαπανών από τη γερμανική πλευρά παρόμοια ελληνικά συγκροτήματα και σε άλλες μεγαλουπόλεις της Γερμανίας όπου ζει μεγάλος αριθμός Ελλήνων. Στις 4 Απριλίου του 2001 υπογράφτηκε πανηγυρικά η σχετική συμφωνία στο δημαρχείο του Μητροπολιτικού Δήμου του Μονάχου. Η συμφωνία προέβλεπε την ολοκλήρωση της ανέγερσης του συγκροτήματος εντός 4 ετών από την έκδοση της οικοδομικής άδειας. Η οικοδομική άδεια εκδόθηκε με καθυστέρηση αρκετών ετών, με ευθύνη και των αρμοδίων υπηρεσιών της Γερμανίας τον Αύγουστο του 2008.»

Οι εργασίες για την ανέγερση του όμως άρχισαν από ελληνικής πλευράς μόλις το 2014 και καρκινοβατούν μέχρι τώρα, παρότι έχουν περάσει 15 ολόκληρα χρόνια από την υπογραφή της συμφωνίας το 2001. Ως προς το οικονομικό μέρος της ανέγερσης του συγκροτήματος, επί του συνόλου των 26.000.000 € το ελληνικό Δημόσιο θα επιβαρυνθεί με 8.000.000 € μόνο, ποσό το οποίο θα αποσβεστεί σε 6 χρόνια από την εξοικονόμηση δαπανών για ενοίκια, που καταβάλλονται για ελληνικά σχολεία τώρα. Τα υπόλοιπα 18.000.000 € θα βαρύνουν, όπως προαναφέρθηκε, την γερμανική πλευρά για την αποπεράτωση του σχολείου.