ΚΡΗΤΗ

Σοβαρή έλλειψη κρητικών τυροκομικών προϊόντων

ΛΟΓΩ ΤΩΝ ΕΞΕΥΤΕΛΙΣΤΙΚΩΝ ΤΙΜΩΝ ΤΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΟΡΓΑΝΟΣΙΑΣ

ΤΟΥ ΜΑΝΟΥΣΟΥ ΚΛΑΔΟΥ

Η ελλιπής οργάνωση, ο μειωμένος επαγγελματισμός και οι χρόνιες παθογένειες στον τομέα παραγωγής και τυποποίησης τυροκομικών προϊόντων στην Κρήτη, γίνεται πλέον παραπάνω από εμφανής. Ενώ τα προηγούμενα χρόνια υπήρχε σοβαρό ζήτημα διάθεσης των προϊόντων και γινόταν λόγος για «τα τυριά που σαπίζουν στα αζήτητα», φέτος, η μεγάλη αύξηση στην ζήτηση των Κρητικών τυριών, έχει προκαλέσει πρωτοφανή έλλειψη τοπικών τυροκομικών προϊόντων από την αγορά!

Η μειωμένη παραγωγή οφείλεται στις ιδιαίτερα χαμηλές τιμές στην αγορά του γάλακτος. Οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι σταμάτησαν να διαθέτουν γάλα, λόγω των εξευτελιστικών τιμών και το αποτέλεσμα αποτελεί μια απτή πραγματικότητα που προβληματίζει την αγορά.

Μιλώντας στην εφημερίδα μας ο Πρόεδρος του παραρτήματος Κρήτης του ΓΕΩΤΕΕ κ. Αλέκος Στεφανάκης, τόνισε, ότι «Εδώ και δύο χρόνια έχουμε μειωμένη παραγωγή γάλακτος και αρνιών, γεγονός, που καθορίστηκε από δύο παραμέτρους. Πρώτον, από την αδιάφορη τιμή που προσφέρουν τα τυροκομεία στο γάλα. Η τιμή είναι τέτοια, που επηρεάζεται η βιωσιμότητα των κτηνοτρόφων, κυρίως, όσων η βιωσιμότητά τους στηρίζεται κατά βάση στην παραγωγική διαδικασία. Άρα δεν υπήρχε ζήτηση και ενδιαφέρον για παραγωγή. Το πρόβλημα αυτό ήρθε να το ολοκληρώσει η παράξενη χρονιά που περάσαμε με δυο απότομες μεταβολές, με αποτέλεσμα τα βόεια κοπάδια να χάσουν το γάλα τους πολύ νωρίς γιατί είναι ένα ζήτημα που εξαρτάται από το περιβάλλον και με αυτόν τον συνδυασμό έχουμε μειωμένη παραγωγή γάλακτος και μειωμένη παραγωγή τυριών. Λίγο τα θέματα προσφορών σε χαμηλές τιμές, λίγο η διαφήμιση, λίγο ο κόσμος, έχει φέρει το σημείο στο οποίο έχουμε καλή κατανάλωση μεν, αλλά έχουν τελειώσει τα αποθέματα πολύ γρήγορα.»

Μιλώντας πάντα για τα τοπικά τυριά, τα γνήσια κρητικά τυροκομικά προϊόντα, ο κ. Στεφανάκης περιγράφει μια κατάσταση εντελώς ανοργάνωτη. Τα όσα συμβαίνουν τα τελευταία χρόνια, προσδιορίζουν μια οικονομία που διακρίνεται από ανοργανωσιά, καιροσκοπισμό, μειωμένη επαγγελματική συνείδηση και μάλλον εκμετάλλευση καταστάσεων παρά αξιοποίηση πλεονεκτημάτων και πόρων.

Την ίδια στιγμή, οι αντίστοιχες πολιτικές που εφαρμόζονται δεν έχουν ουσιαστικούς στόχους και δεν οδηγούν σε εκσυγχρονισμό της παραγωγικής διαδικασίας και της εμπορικής διάθεσης των προϊόντων.

Στην προκείμενη περίπτωση ενώ υπάρχει ικανότητα για συνεχή παραγωγή ποιοτικών προϊόντων, στην Κρήτη έχομε καταφέρει την μια χρονιά να πετάμε τα τυριά μας και την άλλη να μην έχουμε να φάμε.

Για ό,τι χαρακτηρίζει την σύγχρονη παραγωγή τυριών ο κ. Στεφανάκης, μιλώντας στην εφημερίδα μας, σημείωσε τα εξής:  «Το μεγάλο στοίχημα είναι να μη χαθούν οι αγορές. Όταν ένα προϊόν φύγει από την αγορά, θέλει πενταπλάσιο κόπο για να ξαναμπεί. Αυτό, για παράδειγμα, συμβαίνει με τη μυζήθρα που το καλοκαίρι εξαφανίζεται και μετά παλεύουμε να την ξαναβάλουμε στην αγορά, να τη συνηθίσει ο καταναλωτής, με αποτέλεσμα να πέφτει η τιμή της πέρα από την εποχική υπερπαραγωγή. Δεν είναι μονάχα ισχυρισμοί ενός κτηνίατρου αυτοί αλλά και σοβαρών ανθρώπων του marketing. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να αναθεωρήσουμε τη διαδικασία με το δεδομένο ότι όλο το παραγωγικό σύστημα της αιγοπροβατοτροφείας πέρασε μια κρίση τριετίας, όπως συμβαίνει σε όλες τις ανοργάνωτες οικονομίες. Όταν δεν υπάρχει προγραμματισμός και οργάνωση οι τομείς της οικονομίας περνούν κρίσεις τριετίας, δηλαδή τρία χρόνια στενάζει  με καταστροφές και τρία χρόνια με υπερφίαλες τιμές και με ανωμαλία στο σύστημα. Επειδή τα χρόνια που ταλαιπωρείται το σύστημα της αιγοπροβατοτροφείας, είμαστε όλοι υπεύθυνοι για αυτά, από τους γεωπόνους, τους κτηνιάτρους, της βιομηχανίας ζωοτροφών, τα λιπάσματα και τα τυροκομεία, είναι τέσσερα χρόνια που ταλαιπωρούμαστε υποστηρίζοντας την ατυχία του Έλληνα ο οποίος δεν μπορεί να πληρώσει το τυρί, ένα χειροποίητο προϊόν γεμάτο προβειωτικά και οφέλη για την υγεία μας και πρέπει να το πάρει σε μια τιμή προσφοράς. Άρα πρέπει να προσαρμοστούμε, να υπάρξει κίνητρο να ασχοληθούμε περισσότερο με τα κοπάδια μας για να ξαναβάλουμε το σύστημα σταθερά εκεί που ήταν σε υψηλό επίπεδο πριν από τρία χρόνια. Η Κρήτη έχει υποδομές και μια δομή πολύ υψηλού επιπέδου στην αιγοπροβατοτροφεία, ο νομός Ρεθύμνου είναι ο νούμερο ένα νομός σε εγκαταστάσεις αρμευτικών συγκροτημάτων, όταν όμως ο άλλος δεν μπορεί αν πληρώσει τη ΔΕΗ και το πετρέλαιο για να αρμέξει, καταλαβαίνεις, ότι τα πράγματα είναι δύσκολα. Αυτό συνέβαινε τα προηγούμενα τρία χρόνια.»

Ο κ. Στεφανάκης, ολοκλήρωσε λέγοντας: «Μακάρι το κράτος να μπορούσε να επιβάλλει τις τυπικές του υποχρεώσεις, δηλαδή, το να χαρακτηρίζεται το κάθε προϊόν τι είναι και να μην επιτρέπεται η εξαπάτηση του καταναλωτή από επιτήδειους. Τίθεται προβληματισμός όλου του συστήματος κτηνοτροφίας γιατί ο πρωτογενής τομέας είναι ένας από τους δυο πυλώνες της οικονομίας. Η Ελλάδα πατάει σε συγκεκριμένα πράγματα. Αν δεν προσέξουμε, θα επέλθει καταστροφή.»

rethemnosnews.gr