ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Φρίξος και Έλλη

Ο Φρίξος και η Έλλη ήταν παιδιά του Αθάμαντα, βασιλιά της Θεσσαλίας και της Βοιωτίας, και της Ωκεανίδας Νεφέλης. Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η θεά ήταν εκείνη που διάλεξε τον βασιλιά για σύζυγό της και έκανε μαζί του τα δύο παιδιά. Όμως αργότερα ο Αθάμαντας εγκατέλειψε τη Νεφέλη παίρνοντας για δεύτερη σύζυγο μία θνητή γυναίκα. Παντρεύτηκε την Ινώ, τη θυγατέρα του Κάδμου, από την οποία απέκτησε δύο ακόμη παιδιά, τον Λέαρχο και τον Μελικέρτη

Η θυσία του Φρίξου και της Έλλης

Η Νεφέλη από το θυμό της καταράστηκε τη χώρα σε ξηρασία με αποτέλεσμα να μην έχουν καθόλου σοδειά. Ο Αθάμαντας για να δει πώς θα αντιμετωπίσει την όλη κατάσταση έστειλε απεσταλμένους στο μαντείο των Δελφών. Σύμφωνα όμως με άλλους αφηγητές η πραγματική αιτία της σιτοδείας οφειλόταν στη δεύτερη σύζυγο του και όχι στην πρώτη.

Λένε ότι η ζηλιάρα Ινώ κατάφερε να πείσει τις γυναίκες της πόλης να ξηράνουν τους σπόρους του σιταριού που προορίζονταν για σπορά, ώστε να μην φυτρώσουν. Έπειτα αφού δωροδόκησε τους απεσταλμένους του Αθάμαντα τους διέταξε να μεταφέρουν στο βασιλιά την εξής απάντηση από το μαντείο: Η σιτοδεία θα σταματήσει εάν ο βασιλιάς θυσιάσει στους θεούς τα παιδιά του από τον πρώτο του γάμο.

Η διαταγή της τέλεσης της θυσίας

Έτσι ο Αθάμας αναγκάστηκε να διατάξει την τέλεση προετοιμασιών για τη θυσία και ο Φρίξος με την αδερφή του οδηγήθηκαν στο βωμό. Όμως η Νεφέλη που έβλεπε το γεγονός από ψηλά, έστειλε ένα χρυσόμαλλο κριάρι (δώρο από την Ήρα) για να βοηθήσει τα παιδιά της. Τα δύο αδέρφια ανέβηκαν στην ράχη του κριαριού και πέταξαν μακριά από την Βοιωτία. Σύμφωνα με άλλους, τον χρυσόμαλλο κριό έστειλε για τη σωτηρία των δύο παιδιών ο Δίας.

Η πτώση της Έλλης από το Χρυσόμαλλο Κριό

Καθώς πετούσαν όμως επάνω από την θάλασσα με πορεία την Κολχίδα, η Έλλη δεν μπόρεσε να κρατηθεί στη ράχη του Κριού με αποτέλεσμα να βρεθεί στο πέλαγος. Από τότε η θάλασσα αυτή ονομάσθηκε Ελλήσποντος (η θάλασσα της Έλλης). Στα νερά αυτά ενώθηκε με τον Ποσειδώνα. Ο Φρίξος συνέχισε την πορεία του επάνω στη ράχη του ζώου φτάνοντας ως τον τελικό του προορισμό, την Κολχίδα. Εκεί ο βασιλιάς Αιήτης -γιος του ήλιου και αδερφός της Κίρκης και της Πασιφάης («Ήλιος και Σελήνη | Ελληνική Μυθολογία)– καλοδέχθηκε τον γιο του Αθάμαντα και του έδωσε για σύζυγο την κόρη του, Χαλκιόπη. Τη γυναίκα με το χάλκινο πρόσωπο.

Το χρυσόμαλλο δέρας

Ύστερα, ο Φρίξος θυσίασε το χρυσόμαλλο κριό στον Φύξιο Δία. Το δέρας (το δέρμα του ζώου) το πρόσφερε στον Αιήτη. Εκείνος το κρέμασε σε μία βελανιδιά, στο ιερό δάσος του θεού Άρη. Για να γίνει πολύ αργότερα στόχος του Ιάσωνα που διοργάνωσε την γνωστή από την ελληνική μυθολογία Αργοναυτική Εκστρατεία με σκοπό να κλέψει το χρυσόμαλλο δέρας.

Ο Φρίξος και η Χαλκιόπη απέκτησαν τέσσερις γιους. Ο ένας από αυτούς μάλιστα επέστρεψε στη γενέτειρα του πατέρα του και πήρε το βασίλειο του παππού του εφόσον το ζευγάρι Αθάμαντας και Ινώ είχε ήδη παραφρονήσει